Ο αυθεντικός έρωτας

Είναι μέρες που θέλω να γράψω,ίσως και μήνες, αλλά η αναβολή με παρέσυρε, οι μέρες έγιναν εβδομάδες, και οι εβδομάδες μήνες...Όμως συνεχίζω να είμαι εδώ...Ναι τα καταφέρνω επιζώ...Για πόσο ακόμα? ποιος ξέρει...
Αφορμή για αυτό το post συστάθηκε από την μεγάλη αλήθεια των  τελευταίων ημερών από την αίσθηση της ανάγκης για συντροφικότητα όπου έχει αρχίσει να περιφέρεται ως σκέψη  στο μυαλό μου..Αλλά κατά βάθος φοβάμαι...Φοβάμαι μην συμβιβαστώ απλά και μόνο στην  έννοια της συντροφικότητας και παραλείψω σοβαρές παραμέτρους στα πραγματικά μου θέλω.
Ξέρεις πολύ καλά (ναι για εσένα που το διαβάζεις αυτό τώρα το λέω) ότι η συντροφικότητα ή κοινός η σχέση είναι δύσκολο θέμα. Αποτελεί συμβιβασμούς και υποχωρήσεις..Συμβιβασμούς στην ομορφιά, στο ύψος, στο χρώμα των ματιών, τα μαλλιά, το σωματικό βάρος...Υποχωρήσεις στα ελαττώματα, στις συνήθειες..Και φυσικά ο βασικός παρανομαστής στο 99% των υποχωρήσεων είναι: τα λεφτά (που τελικά δεν υπάρχουν)...(λεφτά σήμερα λέγετε ότι είναι και το να έχεις απλά μια δουλειά...)
Πόσο όμως αξίζει να συμβιβαστείς?...Πόσο όμως αξίζει να υποχωρήσεις?

Όχι, αρνούμαι!Αρνούμαι να συμβιβαστώ με το οτιδήποτε!δεν το θέλω!!!
Αυτό που θέλω είναι ο πραγματικός έρωτας!!!Αυτό που θα με κάνει να κοιτώ στα μάτια του αυθεντικού έρωτα μου και να κάνει τα δικά μου να υγραίνονται (όπως άκουσα και σε μία θεατρική παράσταση πρόσφατα και σιωπηλά επικρότησα μέσα μου).Αυτό που θα μου κάνει να χτυπάει την καρδιά, και να μουδιάζει το σώμα μου!
Αρνούμαι να περάσω τον έρωτα από φίλτρα συμβιβασμού και υποχωρήσεων βιάζοντας την αυθεντικότητα του έρωτα που μπορώ να νιώσω έντονα και να μοιραστώ με έναν άνθρωπο!
Η έτσι θα έρθει η να μην έρθει ποτέ!

 Ξέρω ότι θα παλέψω πολύ με την μοναξιά μου, αλλά ότι και αν φέρουν τα χρόνια,το σίγουρο είναι ότι θα το έχω παλέψει...Δεν θα έχω ''παραδοθεί'' απλά και μόνο προστατεύοντας τον φόβο της μοναξιάς , σε ένα μικρό κουτάκι που ανά πάσα στιγμή θα κινδυνεύει να ανοίξει.Γιατί αν ερωτευθείς αυθεντικά & πραγματικά, και να  χάσεις αυτό που έχεις, μένεις για πάντα ερωτευμένος!

Μελαγχολώ..

''Δυνατό'' θα περιέγραφα το Σαββατοκύριακο...Ο έρωτας που σιγά σιγά νιώθω να με καλύπτει με την σκιά του συνεχίζει να με μαγεύει...Το πρώτο κακό δεν ξέρω αν είναι μαύρη η λευκή αυτή η μαγεία, και το δεύτερο κακό είναι ότι μάλλον μαγεύει μόνο εμένα...
Λίγο πριν έφυγε από το σπίτι και αισθάνομαι ήδη άδειος...Δεν λέω 2,5 ώρες με παθιάρικα φιλιά (τα χείλη μου είναι μουδιασμένα) δεν είναι άσχημα, ιδίως όταν αυτό καταλήγει στην κρεβατοκάμαρα με ανοιχτό το φως και αγκαλιές που ήταν τόσο σφιχτές που τα χέρια μου νιώθω ότι είναι λίγο κουρασμένα... Η κατάληξη αναμενόμενη φυσικά αλλά από πλευράς μου τόσο δυνατή συναισθηματικά!!!Είναι πολύ όμορφο να νιώθεις ότι κάνεις έρωτα και όχι απλό σεξ,αλλά είναι πολύ άσχημο να νιώθεις ή να πιστεύεις οτι κάνεις μόνο εσύ έρωτα...Ειλικρινά δεν ξέρω να διαχειριστώ αυτή την κατάσταση που κατ'επιλογή μου βρέθηκα... Η ηλικιακή μας διαφορά είναι 10 χρόνια, αλλά η διαφορά στην ερωτική μας επικοινωνία όταν είμαστε γυμνοί πιάνει τα άκρα! Νιώθω απίστευτη ερωτική έλξη, αλλά τα δείγματα  μάλλον δείχνουν ότι αυτό δεν είναι αμοιβαίο...Θέλω να δώσω τόσα πολλά αλλά δεν υπάρχει ανταπόκριση...Η μελαγχολία λοιπόν έρχεται και σκιάζει όλα αυτά και το δραματικό είναι ότι δεν θέλω να σταματήσω (χώρια που δεν ξέρω τι πρέπει, τι δεν πρέπει...)
Έχω αποφασίσει να δω την κατάσταση λίγο πιο ανοιχτά και για πρώτη φορά στην ζωή μου να μην είμαι πιστός (και δεν εννοώ μόνο σεξουαλικά) ώστε να μπορώ να σκέφτομαι μια πιο καθαρό μυαλό χωρίς να επηρεάζομαι απο τις σαρκικές μου επιθυμίες...Απόψε που θα βγω ελπίζω να είναι μια καλή ευκαιρία να προπονηθώ και να το κάνω και πράξη.. ¨ Ίδωμεν... (γενικά)

Αχ να ξαναγεννιόμουν...

Και πάλι αργά...3.08 και μετά από την τρέλα που έκανα να φύγω τόσο αργά από Αθήνα κατάφερα να φτάσω στην Πάτρα. Απόψε αισθάνομαι πολύ όμορφα...Αφορμή στάθηκε η υπέροχη παρουσία που είχα μαζί μου λίγες ώρες πριν...Ναι δεν ξέρω που να τα πω και τα γράφω εδώ για να τα μοιράζομαι μαζί σας (για όσους τα διαβάζουν) Δεν θέλω να λέω πολλά και κυρίως δεν θέλω να σκέφτομαι περισσότερα για αυτό το θέμα, γιατί τελικά κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι ''επικίνδυνοι'' ή να γίνουν άθελα τους για τους άλλους και στην προκειμένη περίπτωση για εμένα.
Δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να προκαταβάλλω καταστάσεις, όμως εγώ όταν αγκαλιάζω και αισθάνομαι την καρδιά μου να χτυπά δυνατά σίγουρα δεν είναι από αρρυθμίες της καρδιάς αλλά από σκιρτήματα λόγω έντονων συναισθημάτων...Και καλά θα μου πεις, τόσο γρήγορα εσύ ένιωσες ''θέμα''; Ε ναι θα απαντήσω...Γιατί υπάρχει και ο έρωτας με την πρώτη ματιά μου λένε...Φυσικά δεν τολμώ να εξωτερικεύσω τέτοια συναισθήματα, γιατί θα με πάρουν με τις πέτρες όμως εδώ στο εξομολογητήριο μου με τίτλο ''οι σκέψεις μου'' έχω δικαίωμα να τα λέω. Θέλω πολύ να ξανασυναντηθούμε, να κρατήσω το χέρι, να κοιτώ τα μάτια και να ακουμπάμε τα χείλη μας..και ας μη γίνει κάτι παραπάνω..Μου αρέσει τόσο πολύ...
Δεν ξέρω που θα μπορούσε να βγει αυτή η γνωριμία..Μπορεί στο τίποτα, μπορεί στο κάτι, μπορεί στα πάντα.Όπως και να γίνει όμως θα πώ ''άξιζε'' (που λέει και μιά μπαλάντα του Ν.Καρβέλα) γιατί πολύ απλά μου ξύπνησε πανέμορφες συναισθήματα απο μέσα μου.
Θα κλείσω απλά με το τίτλο του post μου.
Αχ να ξαναγεννιόμουν..Το έχω τόσο ανάγκη!

Ένα περίεργο 24ωρο

 Βράδυ λοιπόν απόψε..έξω δεν ακούγεται τίποτα...Νεκρική σιωπή..Μου αρέσει όμως...Ώρα λοιπόν για ένα απολογισμό του τελευταίου 24ωρου..Σκέφτομαι,σκέφτομαι,σκέφτομαι...Μα πως είναι δυνατόν λέω μέσα σε 24 ώρες να έχω τόσα πάνω κάτω μέσα μου..
Το χθες ξεκίνησε με μια τυφλή γνωριμία...Η αίσθηση της χαράς αλλά και της ελπίδας του ''λες?'' ζωντάνεψε μέσα μου..Για λίγο κράτησε όμως..Έπειτα αφέθηκα στις ανάγκες της σάρκας μου και αφού η καρδιά και το πνεύμα μου δεν ενέκρινε την παρουσία, παρέδωσε το ''θυραμά''  στην σάρκα για να το απολαύσει εκείνη..Και ναι νομίζω ότι το απόλαυσε αλλά βαθμός συναισθήματος μηδέν...Ξημέρωσε η σημερινή μέρα..Το πνεύμα ήθελε να μείνει μόνο του αλλά το ''θύραμα΄' που είχε απολαύσει η σάρκα το προηγούμενο βράδυ ήταν ακόμη εδώ...Ένιωθα απίστευτα άβολα για μια παρουσία που πριν λίγες ώρες ήλπιζα ότι θα μπορούσε να είναι η μελλοντική μου συναισθηματική επένδυση, μα τελικά το βράδυ που πέρασε και η χημεία, είχε αποδείξει το αντίθετο...Η αίσθηση μου αν είχε χρώμα και οσμή θα ήταν σκούρο και βρώμικη...Η ευγένεια μου όμως φυσικά δεν έδειξε πότε κάτι από όλα αυτά που σκεφτόμουν...Είχα ξυπνήσει πρώτος έπινα τον καφέ μου και έλεγα...''και τι έγινε?απλά ξόδεψες μερικά € για ένα ποτό που ήπιες και αντίστοιχα κέρασες, χάλασες και δυο ''σκουφάκια'' που ''κοιμόντουσαν'' περίπου κάνα 2μηνο στο συρτάρι με τα εσώρουχα αλλά το αποτέλεσμα μηδέν''...
Η ώρα  πέρασε, και ευτυχώς το ''θύραμα'' αποφάσισε να φύγει (τι ανακούφιση Θεέ μου).Έμεινα πάλι μόνος, συνδεδεμένος με 1-2 ''κρεοπωλεία'' του ίντερνετ για να ψάχνω για άλλη μια φορά το κάτι διαφορετικό. Το ''κρεοπωλείο'' όμως απόψε ''ειχε κέφια'' και για κάποιο λόγο η ελπίδα ξαναζωντάνεψε!!!(Ξέρω βέβαια ότι στατιστικά στα ίδια θα ''πέσω'' αλλά ο λαός λέει ότι ελπίδα πεθαίνει τελευταία..)Αποτέλεσμα όμως αισιοδοξία!
Η ώρα πέρασε κόντευε 00.45 και εγώ ντυμένος και καθαρός περίμενα το φίλο μου για να βγούμε σε ένα ποτό...Μαζί μου θα έπαιρνα και όλη μου την αισιοδοξία από το νετ, και πράγματι έτσι έγινε. Μπήκα στο bar, και το μάτι μου επικεντρώθηκε σε μια πολύ ωραία παρουσία...Έβαλα στόχο να πλησιάσω, σκέφτηκα και το τρόπο- αφορμή για να μιλήσω, και ναι το έκανα! Η αισιοδοξία μου χτύπαγε κόκκινο!!!Κατάφερα να μάθω την ηλικία, και το όνομα..αλλά παρόλο το μίνι διάλογο και την καλή ανταπόκριση που φαινόταν ότι είχα, σε λίγα λεπτά αποφάσισε η όμορφη παρουσία αποφάσισε να μετακινηθεί από την περιοχή μου για κάποιο λόγο..Εκεί κατάλαβα ότι το παιχνίδι μάλλον το είχα χάσει..Και φυσικά το να πάρω την απόφαση να γινόμουν ακόμη πιο ''επιθετικός'' δεν ήταν στα σχέδια μου...Άλλωστε θυμίζω ότι ποτέ δεν ''επαιζα'' επιθετικός αλλά αμυντικός..¨αρα ήδη είχα κάνει μεγάαααλο βήμα.Και κει λοιπόν έμεινε...Αποτέλεσμα; απαισιοδοξία....
Αν μπορούσα να κάνω μια στατιστική γραμμή χρόνου-αισιοδοξίας, θα έμοιαζε σαν και αυτή των μετοχών στο χρηματιστήριο...Και όχι από μια απλή μέρα..Αλλά σαν εκείνες του '99 με το κραχ και την μεγάλη πτώση...
Σε λιγάκι θα ξαπλώσω και αύριο μια άλλη μέρα ξεκινά... άραγε με τις ψυχολογικές διακυμάνσεις μου μέσα σε ένα 24ωρο, τι θα μπορούσα να περιμένω από την αυριανή;
Τελικά σε ένα καταλήγω..Χρειάζομαι επειγόντως σταθερότητα...Μόνο έτσι θα ηρεμήσω..Μόνο έτσι θα λειτουργήσω...
Τα σέβη μου..

Πως θα γίνω η εξαίρεση??

Είναι βράδυ..Αρκετά αργά και για άλλη μια νύχτα βρίσκομαι ξύπνιος...Αφορμή είναι η μελαγχολία που με έχει πιάσει σχετικά με την προσωπική μου ζωή. Θα μου πείτε ''Ο μόνος είσαι?'' Και όμως όσο και να ακούγετε περίεργο και εγωιστικό εγώ νιώθω ότι είμαι ο μόνος.

Για όσους με ξέρουν λίγο γνωρίζουν ποιος είμαι και τι κάνω...Αλλά κανένας δεν ξέρει τι νιώθω και τι μάχες δίνω μέσα μου προκειμένου να ''επιβιώνει'' το πνεύμα μου σε όλο αυτό που υπάρχει γύρω μου..Μια πολύ ''ψαγμένη'' ψυχή μου υπενθυμίζει πολλές φορές πως ''δεν είναι προτέρημα ένας άνθρωπος να μπορεί να αντιλαμβάνεται τα πάντα γύρω του στο 100% και να έχει το ''χάρισμα΄΄ να μπορεί να κάνει και προβλέψεις γύρω από αυτά και την ζωή του γιατί το μόνο που καταφέρνει είναι να φθείρεται γρηγορότερα...'' Και εγώ λοιπόν φίλοι μου έτσι νιώθω...ότι φθείρομαι γρηγορότερα τελικά...

Έχω αρχίσει να πλησιάζω τα 30 και το μόνο που νιώθω ότι έχω καταφέρει είναι απλά μια καλλιέργεια στο πνεύμα μου που συνεπάγεται με ωριμότητα...Και?τι σημαίνει αυτό?τίποτα..Γιατί την πραγματική ανάγκη που έχω και εγώ όπως και οι υπόλοιποι άνθρωποι παραμένει κενή η ανάγκη για μια πραγματική επικοινωνία με τον άνθρωπό μου δεν υπάρχει. Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει ''ο άνθρωπός μου''.Και το χειρότερο απ όλα είναι πως βλέποντας του τι συμβαίνει αλλά και τι υπάρχει γύρω μου με κάνει να απογοητεύομαι πολύ περισσότερο ως Αλέξανδρος. Κάποιοι καταφέρνουν να γλιτώνουν από όλα αυτά είτε με εφήμερες σχέσεις είτε με πολύ συχνά σεξ πετώντας μελάνι στην πραγματική εικόνα που έχουν δημιουργήσει για τον εαυτό τους. Προσωπικά, καλώς ή κακός ενώ δοκίμασα δεν κατάφερα ποτέ να πετάξω μελάνη στον ''καθρέφτη΄΄ μου για να μην βλέπω...και τελικά η αλήθεια είναι πως δεν γνωρίζω αν όλο αυτό είναι καλό..άλλοι βλέπω κοιτούν να συμβιβαστούν προκειμένου να κάνουν οικογένεια και να μείνουν στην ψευδαίσθηση ότι είναι ευχαριστημένοι με την ζωή τους..(Αυτό και αν είναι μελάνη στον ''καθρέφτη μας'')..Υπάρχουν βέβαια πάντα και οι εξαιρέσεις...και εδώ τίθεται ο μεγάλος προβληματισμός.Πως θα γίνω η εξαίρεση??

Ξέρω τι θέλω, ξέρω ποιος είμαι, και ξέρω που πατάω...Και πιο συγκεκριμένα με λένε Αλέξανδρο, λέω ότι είμαι καλά, θέλω σωματική και πνευματική υγεία, βρίσκομαι πάνω σε χαρτιά τσαλακωμένα που δεν έχουν αξία, και μέσα σε όλο αυτό εγώ θέλω να αποτελέσω την εξαίρεση να ερωτευτώ με όλο μου το είμαι και να αντλήσω δύναμη για να αντιμετωπίσω τις κοινές χαζές δυσκολίες τις ζωής. Έχει κανείς την λύση σε όλο αυτό?Πιστεύω κανείς..Γιατί δεν φτάνουν μόνο τα θέλω και τα μπορώ, γιατί κάτω από όλα αυτά μπαίνει και ο παρανομαστής. Και ο παρανομαστής (για να το δούμε και λίγο μαθηματικά είναι κάτω της μονάδος με αποτέλεσμα να διαιρεί και σχεδόν να εκμηδενίζει τα θέλω μου...

Τελική σκέψη? Τι θα κάνω τελικά??ο χρόνος δυστυχώς περνά και το μόνο που νιώθω είναι απλά να μεγαλώνει μια τρύπα. Αυτή στον νερό...Καληνύχτα σας...

Τι θα γίνει σε αυτό τον τόπο...?

Φίλοι μου και μη, όλοι μας ζούμε αυτές τις μέρες μια απίστευτη αγωνία...Οι περισσότεροι δεν είναι καλά ψυχολογικά και δεν ξέρουν τον πραγματικό λόγο.. όλοι δέχονται οικονομικές πιέσεις και αυτό δεν έχει τέλος...Και σιγά να μη είχε...Αφού αυτό δεν συμφέρει κυβερνητικούς, τροοικανούς και μεγαλοεπενδυτές..Και λόγος είναι απλός..Κουμαντάρουν μέσω της ψυχολογίας το χρήμα, και ανεβοκατεβάζουν τους χρηματιστηριακούς δείκτες όπως τους βολεύει.. όμως όλο αυτό θα πρέπει να πάρει ένα τέλος...Λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν το τρόπο..και πολλοί λιγότεροι αυτοί που θα τον υποστηρίξουν

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...Το κακό ξεκίνησε από τον νεοπλουτισμό και την ασχετοσύνη του κόσμου...Όλοι θέλησαν να γίνουν επιχειρηματίες χωρίς να δουλεύουν οι ίδιοι. όλοι θέλησαν να κάνουν δική τους επιχείρηση χωρίς να υπάρχει ένα επιχειρηματικό πλάνο στο 90 % αυτών. όλοι κοίταξαν να κάνουν περιουσία μέσω των ενοικίων μέσα από τα ''κοτέτσια'' που είχαν. Βέβαια δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό κανένας από τους κυβερνητικούς (Έλληνες & Ευρωπαίους ) δεν βρέθηκε για να το σταματήσει. Αλλά πέρα από αυτό ας μην βγάζουμε και την ουρά μας απέξω πέρα από το πόσο λίγο ή πολύ φταίμε...Τα αποτελέσματα τα βλέπετε...Το ένα μαγαζί μετά το άλλο να κλείνει...Για το δημόσιο δεν θα κάνω καμία αναφορά γιατί όλοι μας ξέρουμε την αλήθεια. Οπότε αν θεωρήσουμε ότι έχουμε 2 κάστρα αυτό των ιδιωτών και αυτό των δημοσίου βλέπουμε ότι ήταν και τα δύο αθωράκιστα..Αποτέλεσμα?όλα προς τα κάτω..Και πάμε τώρα στην λύση..

Φίλοι μου είναι ευνόητο ακόμη και για τον πιο χαζό σε αυτό τον πλανήτη ότι για να στρώσουν τα πράγματα αν δεν γίνει μια έκρηξη δεν πρόκειται να στρώσουν...Και έκρηξη = χρεοκοπία.

Πολλοί πιστεύουν ότι σκοπός της τρόικας είναι να μας τα πάρουν όλα...Πιστέψτε με..είναι λάθος..Σκοπός τους είναι να μην μολυνθούν και αρρωστήσουν οι μεγάλες οικονομίες του κόσμου κυρίως σε ιδιωτικό επίπεδο!(όσοι είναι γνώστες ξέρουν τι σημαίνει ενεργοποίηση των CDS _Και αυτό για να τα αποφύγουν είναι απλό. Δεν θέλουν μία ανακοινώσιμη χρεωκοπία αλλά μία ελεγχόμενη.όσα βλέπουμε κάθε μέρα όπως καθυστερήσεις καταβολής δόσεων δανείου προς το κράτος καθώς και επιβολή φόρων και τελών βασίζεται πάνω σε αυτό το σχέδιο. Άρα που καταλήγουμε? Στο ότι έχουμε χρεοκοπήσει.Μην αναχώνεστε όμως τόσο στην ιδέα...Άλλωστε η ιστορία λέει ότι κάθε παρακμή έχει και μια ακμή ή αλλιώς ότι κατεβαίνει ανεβαίνει..Το θέμα όμως είναι ο τρόπος.

Θα πρέπει να έχετε υπόψιν σας ότι κάθε φορά που γίνεται μια απεργία και μια φασαρία πολλοί από τους έξυπνους πολιτικούς-κυβερνητικούς χαίρονται. Γιατί αυτό που θέλουν είναι τόσο απλό. Μια οικουμενική κυβέρνηση. Καιλόγος που δεν έγινε άμεσα αυτό ήταν για να δοκιμαστεί πρώτα το σχέδιο ότι πάει προς χρεωκοπία και μετά να γίνει σωστά και κλιμακωτά. Γιατί για φανταστείτε να έβγαινε κάποιος πολιτικός που να το παίζει παλικάρι και να ανακοίνωνε χρεωκοπία τι θα γινόταν την άλλη μέρα στον υπόλοιπο κόσμο εκτός Ελλάδας με επίκεντρο την Ευρώπη!!

Επομένως τώρα που έχουν πάρει τα πράγματα τον δρόμο τους κρατήστε την ψυχραιμία σας, μην πανικοβάλλεστε, σφίξτε τα δόντια σας και παρακολουθήστε..

Τις προσεχείς μέρες-μήνες πιθανόν θα κηρυχτούν εκλογές. Ότι και να γίνει θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να γίνει ''οικουμενική'' κυβέρνηση και αυτό είναι πονοκέφαλος φυσικά για τους κυβερνώντες γιατί είναι δύσκολος ο τρόπος (βλέπετε με απλή πρόταση δεν έγινε δεκτό στο παρελθόν). Όταν γίνει αυτό θα αρχίσουν και άλλα ακόμη σκληρότερα μέτρα...Στόχος τους είναι να γίνει μείωση των εισοδημάτων !!!!Αυτό θα το πετύχουν με πραγματική μείωση μισθών, αλυσιδωτές αυξήσεις σε όλα τα προϊόντα, και σκληρούς φόρους.Όταν το φτάσουν εκεί, τότε θα είναι έτοιμα όλα να γίνει και η χρεωκοπία ή αλλιώς κούρεμα όπως λένε...(Πόσο λίγο ή πολύ ,ακέραια ή κλιμακωτά αυτό θα το δούμε). Ποιος θα την πληρώσει την νύφη?Οι τράπεζες...Και πως θα το αντέξουν?με συγχωνεύσεις και χρήμα από τις δυνατές οικονομίες των κρατών. Μόλις γίνουν αυτά θα έχουμε πετύχει κάτι...

1.Θα μπορεί το δημόσιο χρέος να είναι βιώσιμο

2.Η απίστευτη ξεφτίλα στις τιμές θα δημιουργήσει απίστευτες ευκαιρίες επενδύσεων από πλευράς ξένων επενδυτών

3.Ίσως να μπορούμε να ονειρευτούμε ξανά!

Για να γίνει αυτό όμως πρέπει να χρεοκοπήσουμε. (Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα χαθούν οπωσδήποτε καταθέσεις κτλ.).

Επομένως αυτό που πρέπει να κάνει ο καθένας μας είναι να προετοιμάζετε

Περιορίστε τα έξοδα σας!Και για να γίνει αυτό περιορίστε τις ανάγκες σας. Κινητά, αυτοκίνητα, μεγάλα σπίτια ακριβά ρούχα και κυρίως το απαραίτητο φαγητό!!!(γιατί στην Ελλάδα το 80% των Ελλήνων ψωνίζει τα 3πλασια απ ότι χρειάζεται με αποτέλεσμα να καταλήγουν στα σκουπίδια...)

Φροντίστε λοιπόν τα έξοδά σας να είναι 2 φορές κάτω από τα έσοδα. Ξέρω είναι δύσκολο. Αλλά θα το πω απλά! Κόψτε το σβέρκο σας για να γίνει! Πάντα υπάρχει λύση Ο καθένας μας ξέρει.(άλλοι συγκατοικούν άλλοι αλλάζουν τόπο, πουλάνε το αυτοκίνητο, κόβουν το τσιγάρο κτλ)

Όταν περιοριστούν λοιπόν οι ανάγκες μας τότε θα είμαστε έτοιμοι να ''υποδεχτούμε'' την χρεοκοπία. Αυτό θα κρατήσει από 6 -1 χρόνο..Έπειτα θα υπάρξει μια ηρεμία για μια περίοδο 6-1 έτους και έπειτα θα υπάρξει μια ανοδική πορεία της δημόσιας αλλά και ''ιδιωτικής'' οικονομίας που θα τρίβουμε τα μάτια μας!!!

Επομένως τι χρειαζόμαστε??

1.Πίστη στον Θεό για να μας το ανταποδίδει με υπομονή και κυρίως υγεία

2.Σχέδιο διατήρησης της προσωπικής μας οικονομικής ύπαρξης μας σε αυτό τον τόπο.

Αυτό που εγώ εύχομαι να αποκομίσουμε από αυτή την κρίση είναι να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι μέσα μας και να πάψουμε να πιστεύουμε στα υλικά αγαθά. Γιατί αυτό που διδασκόμαστε καθημερινά είναι ότι η ύλη είναι ύλη και δεν μας ανήκει!είναι δανική μας δίδεται μας ζητείτε ανά πάσα στιγμή να την επιστρέψουμε!Αυτό που δεν μπορεί κανείς να μας πάρει είναι η καλοσύνη και η ανθρωπιά!

Επομένως αγαπήστε και αγαπηθείτε...Όλα τα άλλα έχουν πάρει τον δρόμο τους και θα γίνουν. Μην αναλώνεστε με τα λεφτά..Θα μας τα πάρουν, και θα μας τα ξαναδώσουν, και θα μας τα ξαναπάρουν....και ξανά..Έτσι γινόταν πάντα, έτσι θα συνεχίσει να γίνεται....

Εσείς τι σκοπεύετε λοιπόν να κάνετε?Να ''ζήσετε'' η να σας ''πεθάνουν'' τα σχέδια τους?

Η μεγάλη επιστροφή...

Ναι ναι...υπάρχω τελικά...σταμάτησα να γράφω αλλά φυσικά δεν σταμάτησα να σκέφτομαι, να παρατηρώ...Ξέρω έχω πολύ καιρό να δώσω την παρουσία μου...Και ναι, σήμερα 1/9/11 αποφάσισα να γράψω.
Πέρασαν τόσοι μήνες και διαπίστωσα σήμερα πόσα πράγματα έχουν αλλάξει γύρω μου. Οι άνθρωποι που με περιβάλλουν πλέον διαφορετικοί, η πόλη που ζώ διαφορετική, η δουλειά μου, όλα τόσα διαφορετικά...Μέσα μου όμως ο ίδιος ο Αλέξανδρος που ήταν πάντα..Τελικά νομίζω ότι έχω κερδίσει ένα μεγάλο στοίχημα με τον ευατό μου...έμεινα στα 25 και μου αρέσει!!!Για την ώρα δεν έχω πολλά να πω, η για να είμαι ειλικρινής επειδή είναι πολλά δεν ξέρω από που να ξεκινήσω...Σίγουρα από τις προσεχείς ημέρες θα έχω αφορμές και έτσι
ελπίζω από δω και πέρα η παρουσία μου να είναι συχνότερη όπως παλιότερα..Καλημέρα σας..

Φωνή''αβύσου''

Είναι στιγμές που προσπαθώ να αντλήσω δύναμη από το πουθενα...Είναι μέρες που ο θεός με λυπάτε και απλοχερα με κάνει να χαμογελω... αλλα για λίγο...Είναι ώρες που το μυαλό μου υποτάσεται στις αδυναμίες αυτής της βρόμικης σάρκας, θολώνει και αρχίζει να κολυμπά στον βούρκο της αδύναμίας μου...Το ποτό που δεν ήθελα να το μυρίζω έχει γίνει ''συμμαχος'' μου σε αυτή την πάλλη καθημερινά.

Ναι το παραδέχομαι...Πάντα φοβόμουν το νερό..Πάντα φοβόμουν να κολυμπισω..και όμως η μοίρα με εκδικείται..Με ''πέταξε'' στον Ωκεανό.Μόνος μου τώρα!''Μα δεν ξέρω κολύμπι'' φωνάζω...Κανείς όμως δεν με ακούει...Και γω κάθε μέρα βουλιάζω..Φωνάζω..Κανεις...όμως...Λογικό δεν είναι? Μόνοι μας ερχόμαστε στην ζωή, μόνοι μας φεύγουμε απο αυτή...τι ειρωνία!

Πόσο κοροιδεύουμε τον εαυτό μας..."για πάντα μαζι'' ψυθυρίζουν κάποιοι μεταξύ τους, και γω γελάω δυνατά, αλλά άνθρωπος και γώ βλεπετε.Μέτά κλαίω...Μήνες τώρα βασανίζομαι.Λίγοι καταλαβαίνουν, και αυτοί όχι γιατι ,με συμπονούν, αλλά γιατί το πέρασαν ή το περνούν, ή φοβούνται ότι θα το περάσουν.Μόνο στην κατηγορία ''κατάρες'' θα μπορούσα να το κατατάξω ολο αυτό...Πόσο μόνος μπορεί να αισθάνεται ένας άνθρωπος??χε χε..Ελάτε να σας πω... :)

Τουλαχιστον έχω καταφέρει κάτι δυνατο.Να δυναμώσω την υποκρισία μου!Με ρώτάνε: "είσαι καλα?'' και γω απάντώ με απίστευτο ψέμα και υποκριτικό ενθουσιασμό:'' ''ναι!!!''Όχι δεν το κάνω γιατί θέλω να σας κοροιδέψω..Το κάνω γιατί δεν θέλω να σας μοιράσώ την παραμικρή αρνητικότητα που μπορώ να μετάδώσω άθελα μου.Και έτσι γίνομαι ένας δραματικός ή και κωμικός ηθοποιός...Συγνώμη για αυτό...

Οι πληγές μου πολλές..Από παιδί τις κουβαλάω και αντί να επουλώνονται,μεγαλώνουν..Και δεν έφτανε μόνο αυτό..Βρέθηκα και κατηγορούμενος για πρώτη φορά στην ζωή μου..Αχ και να ξέρατε όλοι εσείς που τόσο έυκολα μου επισύρατε κατηγοριες πόσο πολύ μου ''χτυπήσατε'' το δικαίωμα της έκφρασης και των απόψεων που με πολύ κόπο έχω προσπαθήσει να κερδίσω..Και ναί εντάξει τα καταφέρατε..Με ''κλείσατε'' στην ''φυλακή ''μου.Κατά τα άλλα ''ευαίσθητοι άνθρωποι'.λένε..Που ναι είστε τελικα, για τον εαυτό σας όμως, όχι για τους γύρω σας.

Μόνο Ένας γνωρίζει την αλήθεια, Αυτός που όταν ξυπνάω, όταν εργάζομαι, , ευτυχώς είναι στο μυαλό μου..Από Αυτόν περιμένω πλέον...Μόνο Αυτός με ξέρει καλά,Μόνο Αυτός μπορεί να βοηθείσει.Και ξέρω...Δεν θα με ξεχάσει..Με δοκιμάζει για ακόμη μια φορά..Αν με ξεχάσει πάει να πει ότι μου άξιζε...Και τότε καλύτερα μην λυπηθεί κανείς...

Επιστροφή

Καλησπερούδια /καλημερούδια....Και ναι υπάρχω...δεν πέθανα..οπό τις 18 Οκτωβρίου έχω απουσίες αλλά δεν έχει σημασία. Πέρασαν 3 γεμάτοι μήνες...Οικονομική Κρίση, δολοφονίες, γιορτές, η γενικότερη εικόνα, και η προσωπική, αγωνίες δίχως τελειωμό απίστευτο άγχος, αρκετή δουλειά μα και έρωτας και αγάπη!!!

Δεν θέλω να γράψω τίποτα το αρνητικό απόψε...Απλά με την αφορμή μια γλυκιάς επετείου είχα την ανάγκη να διαβάσω κάποια παλιά post μου και να ξεχαστώ από τις πολύ δύσκολες μέρες που περνάω επαγγελματικά...

8 ολόκληροι μήνες ολοκληρώνονται σήμερα...8 μήνες με πολλά ''μαθήματα'', αλλά και αναλλοίωτα συναισθήματα...Διαβάζοντας ένα παλιό μου post ''έπεσαν' τα μάτια μου σε μια παράγραφο...

8 Ιουνιου 2008

....''Ειλικρινά νιώθω πολύ τυχερός! Και πως να μην νιώθει κάποιος τυχερός όταν βρίσκετε δίπλα δίπλα με αυτό που του αρέσει, το έχει στην αγκαλιά του, και μοιράζεται μαζί όλη την νύχτα καθώς η καρδιά του χτυπάει δυνατά και το θέλει πρώτα το μυαλό του και μετά το σώμα του...Και όλα αυτά να συμβαίνουν σε μια μικροκοινωνία που το συναίσθημα και ο αγνός έρωτας έχει αρχίσει να αγγίζει το μηδέν. Πόσο χαίρομαι που δεν ανήκω σε αυτή την ωμή ομάδα ανθρώπων...Πόσο χαίρομαι που βρίσκομαι γυμνός στο κρεβάτι και νιώθω την ανάγκη απλά να αγγίζω και μόνο!!Πόσο χαίρομαι που δεν με έχει απασχολήσει καθόλου το σεξ, και νιώθω ότι θέλω να κάνω μόνο Έ Ρ Ω Τ Α!!!''

Αυτά θα έγραφα και σήμερα μετά απο τόσο καιρό...Αυτά νιώθω και σήμερα το ίδιο αναλλοίωτα όπως πριν 8 μήνες διαψεύδοντας επιτέλους κάποια στόματα που έλεγαν (καλοπροαίρετα πάντα) ''Προσγειώσου τώρα που είναι νωρίς γιατί μετά μπορείς να πέσεις απότομα στην γη'' και απαντούσα, ''γνωρίζω πολύ καλά τι λέω και τι κάνω''... Τελικά χαίρομαι πολύ που δεν έπεσα έξω! Χαίρομαι που έλεγα αυτά που πίστευα και ήταν πέρα για πέρα αληθινά....

Δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο σε σένα τον απλό αναγνώστη...

Οι παρακάτω σειρές αφορούν μόνο έναν άνθρωπο που απλά θέλω να του τα γράψω δημοσίως!

Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την βοήθεια που μου προσφέρεις ή και που προσπαθείς να μου προσφέρεις μέσα από την ανάγκη που τα συναισθήματα σου ή καλύτερα η ενέργεια σου προς εμένα σε καλεί να δώσεις!!!

Πραγματικά Σ' αγαπώ πολύ!!! Έχεις γίνει η ζωή μου....Ο θεός να σε προσέχει μάτια μου....

Εδώ είμαι

Καλημέρα η καλησπέρα...(όπως το δει κάποιος...)Για πολλούς χάθηκα και τους ανησύχησα αφού δεν έχω δώσει το παρόν μου στο blog. Για αυτό και εγώ αποφάσισα να κάτσω να γράψω 2-3 λέξεις έτσι για να ξέρετε ότι υπάρχω.

Το ''ταξίδι' που ξεκίνησε πριν λίγους μήνες συνεχίζεται(ξέρω ότι αυτό μπορεί και να ξινίσει και κάποιες ξινές ''αδελφές''' ψυχές, αλλά τι να κάνουμε; Ξύδι λέει ο λαός....)

Ένα ταξίδι που έχει κρύο,βροχή,χιόνι,ζέστη,αέρα,λιακάδα..αλλά αυτό δεν με κάνει να είμαι ανήσυχος..αφού αυτά είναι φυσιολογικά στοιχεία ενός τέτοιου ταξιδιού. Προσωπικά πάντως πριν ξεκινήσω πήρα και τα καλοκαιρινά μου , και τα χειμερινά μου και τα προστατευτικά όπως ομπρέλα, κασκόλ, γάντια, κτλ. Αρα δεν έχω να φοβάμαι τίποτα! Άλλωστε η διάθεση μου για να ζήσω όλο αυτο που ζω υπάρχει και μάλιστα μέρα με την μέρα γίνεται και πιο έντονο!!!Ε να το παραδέχομαι ρε παιδιά...Είμαι πολύ ερωτευμένος ακόμη και μετά από αρκετό καιρό. Άλλωστε ο έρωτας αν ξέρεις να βρίσκεις καύσιμα μπορεί να παραμένει αναμμένος για όσο θέλουμε!Αυτά..

Κλείνοντας το post μου εύχομαι να περνάτε όλοι καλά, και να μου επιτρέψετε να αφιερώσω εκεί που πρέπει,ενα στοίχο από τον Γιάννη Πλούταρχο ( ξέρω δεν σου αρέσει, αλλά πρόσεξε τι λέει για να μην απορείς όταν διαφωνούμε γιατί δεν είμαι ανήσυχος) Να είστε όλοι καλά!!!

"Είσαι υπέροχη το ξέρω μου ταιριάζεις

αν και διαφέρουμε λιγάκι στα σημεία

ίσως να είναι και αυτό που με τρελαίνει

και που με κάνει να σου έχω αδυναμία''

Σ' αγαπώ πολύ - πολύ!!!!! :)

Το βασίλειο

3 μήνες και κάτι πέρασαν...Τόσο λίγο, μα και τόσο πολύ!!! Λίγο γιατί 3 μήνες είναι πολύ λίγο μπροστά σε μιά ζωή, μα και 3 μήνες γεμάτο τρυφερότητα, εντάσεις και εξομολογήσεις...Ήρθε λοιπόν η ώρα να κάνω την μεγάλη πρόσκληση...Μια πρόσκληση που δεν έγινε ποτέ σε κανένα άνθρωπο που προσπάθησε ή προσπάθησα να είμαστε μαζί....

Το ''βασίλειο'':

16 χρόνια σχεδίων και θεμελίων, και 10 χρόνια κατασκευής ενός 'βασιλείου'.

Ένα βασίλειο που αρχικά ξεκίνησε να κατασκευάζεται απο άμμο, και γενικά από υλικά που ήταν εύκολα να γκρεμιστούν...Κάθε φορά γκρεμιζόταν από ''σεισμό'' και κάθε φορά ξεκίναγα απο την αρχή. Στεναχωριόμουν μα και πεισμάτωνα και ξαναξεκίναγα το χτίσιμο άμεσα.

Δεν καταλάβαινα όμως πως κάθε φορά που γινόταν αυτό εγώ κέρδιζα εμπειρία για το πως θα ξαναχτιστεί και βέβαια δεν κρύβω πως υπήρχαν και στιγμές που έμενα πραγματικά ''στο δρόμο''!!! Τι άσχημες μέρες και αυτές...

Τώρα το βασίλειο ξαναχτίστηκε!!!Μπήκαν τα πιό γερά υλικά και αυτή την περίοδο μπαίνουν τα χρώματα, και γενικά οι προσωπικές προτιμήσεις...Ο κήπος του είναι καταπράσινος και τα λουλούδια μοσχομυρίζουν!!!Ο πλούτος του πολύς....όλα τα θεμέλια του αλλά και το εσωτερικό του γεμάτο απο χρυσούς ράβδους αγάπης, και τα ψηφιδωτά του από αναπαραστάσεις συμπτώσεων..Πάνω ψηλά ένας τεράστιος σταυρός φτιαγμένος από διαμάντια αφιερωμένο σε Αυτόν, γιατί εκεί τα οφείλω όλα!Ο θρόνος άδειος ακόμη...Αλλά η πρόσκληση μόλις έγινε...

Αυτό το βασίλειο φτιάχτηκε για σένα!!!Ελα να κάτσεις στον θρόνο σου, και μοιράσου μαζί μου, όλα μου τα πλούτη!!!!

Το κτίσμα είναι γερό πλέον και μόνο ένας τρομερός σεισμός θα μπορούσε να το γκρεμίσει! Μην φοβάσαι τίποτα! Είμαι δίπλα σου και θέλω να μείνω για μια ζωή!!!

Ο πλούτος μου: η αγάπη και η θέληση να είμαι δίπλα σου...

Έλα στο βασίλειο μου!!!!Ο θρόνος για σένα φτιάχτηκε!

Σ ' α γ α π ώ τ ό σ ο π ο λ ύ !!!!

Ο θεός να σε προσέχει...

Ο πλούσιος

Πάει σχεδόν ένας μήνας για να γράψω εδώ...Το καλοκαίρι ημερολογιακά τελειώνει όμως μέσα μου δεν έχει φύγει, και θέλω να παραμείνει για πάντα. Όλο αυτό τον καιρό, νιώθω πως έχω ζήσει μοναδικά πράγματα και καλά και κακά...Για τα κακά δεν θέλω να αναφέρω τίποτα...Είμαι απο αυτούς που λέμε ''αισιόδοξος άνθρωπος'' και προσπαθώ να διαγράφω απο το μυαλό μου ότι άσχημο υπάρχει κοιτώντας ένα βήμα παρακάτω για το καλύτερο...

Για να το κάνω αυτό βέβαια χρειάζομαι ενέργεια...Και την ενέργεια αυτή την λαμβάνω συνεχώς απο τον έρωτα και την αγάπη...Είναι μοναδικό και απερίγραφτο που νιώθω μέσα μου... Περίπου 3 μήνες τώρα (και όπως έχω γράψει και σε παλιότερα post μου) συνέχεια δυναμώνει!!!!

Τις τελευταίες μέρες ειδικά νιώθω ότι είμαστε τόσο κοντά....Έχω φτάσει σε σημείο να οδηγώ το αυτοκίνητο, να σκέφτομαι τον άγγελο μου , να νιώθω τον έρωτα να με χαϊδεύει στο στήθος και να εκκρίνεται η αδρεναλίνη! Η καρδιά μου να χτυπά δυνατά, το μυαλό μου να πλημμυρίζει απο τις πιο όμορφες στιγμές που έχω ζήσει μέχρι τώρα, και να βουρκώνω απο ευτυχία!!!

Υπάρχει καλύτερη αίσθηση απο αυτή τελικά;

Νιώθω τόσο ''πλούσιος'' μέσα μου...και είναι πραγματικά η πρώτη μου φορά που είμαι απόλυτα συνειδητοποιημένος για το τι νιώθω...

Είναι στιγμές που θέλω να πώ τόσα πράγματα που νιώθω, αλλά είναι τόσα πολλά που η γλώσσα μπλοκάρει, και προτιμώ να πώ μόνο ''Σ' αγαπώ πολύ'', να κοιτάξω μέσα στα μάτια, και να αγκαλιάσω με όλη μου την δύναμη!!!

Θέλω να είμαστε συνέχεια μαζί, απλά να κοιτώ, και να αγγίζω νιώθοντας την θέρμη του σώματος. Τονίζω ότι είναι πραγματικά η πρώτη μου φορά που τα νιώθω αυτά και δεν θέλω να υπάρξει κανένας αντικαταταστάτης. Θέλω να είναι αυτό που λέμε ''ο εκλεκτός''.

Κλείνοντας θέλω απλά:

1. Nα δώσω την ευχή να νιώσετε και εσείς όλο αυτό το όμορφο που νιώθω και γω,

2. Να ευχαριστήσω θερμά κάποιος ανθρώπους που νομίζω ότι μας έχουν βοηθήσει να είμαστε μαζί με τον άγγελο μου

3.Να ευχαριστήσω το Θεό για αυτό το δώρο που μου έχει χαρίσει

4.Να φωνάξω σε εσένα που πιθανόν θα το διαβάσεις ''Σ"ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!!!

Η ειλικρίνεια του εγώ μου

Τρίτη σήμερα και απόψε το βράδυ με βρίσκει μόνο μου στο σπίτι...Αρκετά εξαντλημένο από την δουλειά , και λίγο στεναχωρημένος με όσα γράφει ο φίλος μου ο Παναγιώτης στο Blog του που διαβάζοντας τα μέσα μου ανάμεικτα κομμάτια άρχισαν να συνθέτουν της σκέψεις του μυαλού μου...Φόβος, αγάπη.

Φόβος για να μην χάσω όλο αυτό το όμορφο που ζώ...

Αγάπη για τον άγγελο μου....

Λίγο μπερδεμένα βέβαια όλα αυτά αλλά πραγματικά έτσι νιώθω...
Γενικότερα όμως δεν θα μπορούσα να πώ ότι είμαι στα καλύτερά μου παρά το 2-1 παραπάνω...
Σκέφτομαι πως καμιά φορά γίνομαι περισσότερο ειλικρινής απο όσο θα έπρεπε...Σήμερα μια παλιά ιστορία μου ''χτύπησε'' για πολλοστή φορά την ''πόρτα'' και παρόλο που δεν άνοιξα πήρε το θάρρος να μπει χωρίς να ρωτήσει...Φυσικά δεν με βρήκε μόνο...Ξέρει ότι δεν είμαι και δεν έχω σκοπό να μείνω αλλά παρόλα αυτά επιμένει...Για κάποιους αυτό μπορεί να είναι κολακευτικό, ή να δίνει απλά επιβεβαίωση, όμως εμένα δεν μου αρέσει!!! Γιατί είναι αισθηματικός αναγκασμός να γυρίσω πίσω γιατί ξέρει ότι δεν πέρασε απλά απο την ζωή μου..Αλλά προφανώς το μικρό της ηλικίας δεν επιτρέπει να φερθεί ώριμα. Αυτό όμως μου είναι αδιάφορο... Χώρια ότι η επιμονή με εκνευρίζει! Για μένα έτσι και αλλιώς είναι μια τελειωμένη ιστορία που δεν γίνεται να έχει επιστροφή...Και το εννοώ!
Το λάθος μου λοιπόν που έκανα σήμερα είναι να αναφέρω όλο το γεγονός στον άγγελο μου... Και λάθος μου επειδή άθελα μου ίσως τον κάνω να ζηλεύει...Απο κεί και πέρα όλα γίνονται μπούμερανγκ για μένα...Και εκεί μπαίνει το ερώτημα: Πρέπει να τα λέμε όλα; Ή πρέπει να κρατάμε πράγματα για εμάς; Και πόσο εύκολο είναι αυτό για μένα αφού για μένα αγάπη σημαίνει τα λέμε όλα (ειλικρίνεια) , τα δίνουμε όλα;

Δεν ξέρω νιώθω μπερδεμένος...Αλλά και απο την άλλη θεωρώ πως η αλήθεια και γενικότερα η ειλικρίνεια είναι κάτι που με χαρακτηρίζει, και δεν θέλω να χάσω αυτό το στοιχείο απο πάνω μου...



..............................................................................

Η ώρα 12+, μάλλον ώρα να τελειώνω με τις φιλοσοφίες μου.... Το αγγελούδι μου δεν έχει πάρει τηλέφωνο να μου πει καληνύχτα και να πω πως το αγαπώ...Θα περιμένω όμως...
Με όλους εσάς σίγουρα τα ξαναλέμε....

Ας αναλύσουμε την αγάπη

Το σημερινό post μου θα είναι λίγο διαφορετικό απο τα άλλα, αφού μετά απο μία συζήτηση με τον άγγελο μου πολλά πιστεύω μου ταράχτηκαν,αλλά δεν άλλαξαν...

Τι σημαίνει τελικά αγάπη;

Πιο συγκεκριμένα εσείς όταν λέτε σε κάποια/ον ''σ 'αγαπώ' τι εννοείτε;

Η άποψή μου:

Για μένα η αγάπη είναι μία λέξη ιερή που δεν μπορώ να την ξεστομίσω απλά για να την πώ. Πρέπει να την νοιώθω!

Θεωρώ πως όταν μια σχέση δύο ανθρώπων έχει ανάμεσα της αγάπη που πηγάζει και απο τους δύο (για να είναι δυνατή), δεν χρειάζεται να υπάρχει φόβος και να μπαίνουν φρένα σε αυτά που λέμε και κάνουμε. Η αγάπη είναι το καλύτερο εφόδιο για να προχωρήσει μία σχέση. Ο έρωτας, το σεξ, και οι συμπάθειες γενικότερα είναι μετά απο αυτή. Όταν η αγάπη μας είναι καθαρή και δεν είναι έμμεση,για παράδειγμα να εξυπηρετήσουμε κάποιους σκοπούς μας όπως ένα όνειρο μας, ή να την χρησιμοποιούμε γιατί καταβάθος αγαπούμε κάτι άλλο όπως το χρήμα, και την καλοπέραση, τότε δεν χρειάζεται τίποτε άλλο!

Τα ''μου είπες, σου είπα, δεν κατάλαβες, δεν κατάλαβα, με νευρίασες, σε νευρίασα, μου την είπες, σου την είπα '' είναι περιττά, και απλά εξυπηρετούν σκοπούς του εαυτού μας όπως για παράδειγμα το να τονώσουμε τον εγωισμό μας, και να νοιώσουμε μια ανόητη ανωτερότητα...Η αληθινή αγάπη δίδεται χωρίς αντάλαγματα. Σε πολύ λίγους είναι έμφυτη, και στους περισσότερους γεννιέται όταν λάβουν ένα μικρό κομμάτι της. Κάποιοι είναι άτυχοι και δεν την γεύονται ποτέ, για να μπορούν και να την δώσουν. Αυτοί πραγματικά είναι οι πραγματικά αξιολύπητοι. Προσωπικά θεωρώ ότι ανήκω στην δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, με την διαφορά, πως όταν λάβω ένα κομμάτι αγάπης αντί να ανταποδώσω με ένα ίδιο ή με ένα απλά μεγαλύτερο της, φτάνω στο σημείο να λέω σ'αγαπώ και να βουρκώνω!!! Αν η αγάπη έχει μονάδα μέτρησης τότε το αφήνω σε εσάς για το πόσο αγαπώ αυτή την στιγμή και που μπορώ να φτάσω. Και αυτή την περίοδο της ζωής μου έτσι αισθάνομαι με τον άγγελο μου...Και έτσι θέλω να μείνει!!!

Αγάπη,το ισχυρό αντίδοτο

Για ακόμη μιά φορά εδώ...Εδώ στις ''Σκέψεις'' μου...Πάει αρκετές μέρες απο το τελευταίο μου post και απ'οσο είδα στα σχόλια ίσως κάποιοι απο εσάς που σπαταλάτε τον χρόνο σας να διαβάζετε το Blog μου, θέλατε να γράψω και να τα μοιραστώ μαζί σας εδώ και καιρό όλα αυτά που σκέφτομαι κυρίως όταν είμαι μόνος.

Από τον τελευταίο μου post δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Εκτός απο την αγάπη μου για τον άγγελο μου. Αυτή έχει δυναμώσει κατά πολύ, και νιώθω οτι καθημερινά μεγαλώνει κι άλλο! Φυσικά μου αρέσει αυτό...Βέβαια το κακό είναι ότι υπάρχουν στιγμές που με πιάνει ένας τρόμος μήπως ξαφνικά όλα γκρεμιστούν. Μήπως και γίνει κάποια ''στραβή'' και γυρίσουν όλα ανάποδα..Αλλά νομίζω πως και ο ίδιος ο τρόμος την ίδια στιγμή με κάνει να αντιδράσω ώστε να μην συμβεί κάτι τέτοιο...

Απόψε είναι αλήθεια πως δεν είχα και τον καλύτερο διάλογο στο τηλέφωνο με τον άγγελό μου...Ίσως τα άστρα να μην μας ευνοούν όλες τις ημέρες και τις ώρες για να καταλαβαινόμαστε τόσο καλά, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται παρεξηγήσεις...Ίσως να φταίω και γω κάποιες φορές που καθώς στοχεύω να καταλήξω σε κάτι πολύ όμορφο μέσα απο ένα διάλογο, αντί να διαλέγω τον δρόμο τον φωτεινό και καλοδιάβατο, να θολώνει το μυαλό μου και πραγματικά άθελα μου να διαλέγω να περάσω μέσα απο ''πυκνά δάση'' γεμάτο αγκάθια και φυσικά να τραυματίζομαι!Και όλα αυτά για να καταλήξω σε κάτι τόσο απλό, όμορφο, και γλυκό. Αυτό που λέμε σ' αγαπώ, σε θέλω δίπλα μου, μου αρέσεις!!! ' Ίσως και η απέναντι πλευρά άθελα της, αντί να σκέφτεται για το που θέλω να καταλήξω, να καταπιάνεται απο τις πρώτες μου κουβέντες και να αρχίζουν τα λάθος συμπεράσματα για αυτά που θέλω να πω...Βέβαια η αλήθεια είναι πως εκεί το φταίξιμο είναι καθαρά δικό μου, αφού εγώ διαλέγω ''τον δρόμο με τα αγκάθια''. Εκεί όμως χρειάζομαι πραγματικά βοήθεια για να καταφέρω να βγώ απο αυτό τον δρόμο. Εντάξει, δεν γίνεται να την έχω πάντα. Και τότε με πιάνει ο πανικός...Αρχίζω τα κακά σενάρια...''Δεν με καταλαβαίνει, δεν με βοηθά, τι γίνεται τώρα; Αν συνεχιστεί έτσι μπορεί να μαλώσουμε!Θα χωρίσουμε!Θα τον χάσω!!!''

Την ίδια όμως στιγμή μια μικρή φωνή μέσα μου που καλείτε ''αγάπη'' μου λέει γλυκά-γλυκά, "Αφού τον αγαπάς αυτό τον άγγελο, γιατί φοβάσαι; Εγώ δεν είμαι αυτή που έχω σώσει τόσους και τόσους ανθρώπους, εσύ λοιπόν γιατί δεν με χρησιμοποιείς για να διώξεις τα κακά σενάρια για να μην φοβάσαι;'' Βέβαια η απάντηση μου είναι: ''Μα επειδή αγαπώ φοβάμαι...''

Και τότε λαμβάνω την απάντηση: ''Αγάπα εσύ αληθινά, και μην φοβάσαι τίποτα...Τότε μόνο θα πετάξεις τον εγωισμό σου μακρυά και θα δώσεις στον άγγελο σου να καταλάβει ότι η πρόθεσή σου είναι μόνο καλή..Και αυτός αν σ' αγαπά και το αξίζεις θα καταλάβει...Δεν θα σε ειρωνευτεί, δεν θα σε κακολογήσει, δεν θα σκεφτεί πονηρά και αρνητικά...'' Και τότε αφήνομαι στα ίδια μου τα συναισθήματα...Και απλά περιμένω να ακούσω ένα αληθινό γλυκόλογο, και να νιώσω μέσα μου μια αγκαλιά...

Είναι αλήθεια πως για να είναι μαζί δύο άνθρωποι χρειάζονται αλληλοβοήθεια. Μια καλή σχέση χρειάζεται πρώτα δυνατά συναισθήματα, καθόλου εγωισμό, πολύ ειλικρίνεια και υπομονή. Γιατί δυστυχώς η καθημερινότητα μας δεν μας επιτρέπει να είμαστε πάντα χαμογελαστοί και χαρούμενοι με αποτέλεσμα να ''δηλητηριαζόμαστε' απο αυτή, και να μην μπορούμε να είμαστε εκφραστικοί σε αυτά που θέλουμε να πούμε στον άλλον. Ευτυχώς στην δικιά μου περίπτωση έχω ένα πολυ ισχυρό αντίδοτο μαζί μου σε αυτές τις ''δηλητηριάσεις'' που λέγεται ΑΓΆΠΗ και δεν ''καταλαβαίνει'' απο τέτοια πράγματα. Ειδικά αν σκεφτούμε πως κάποιοι χρησιμοποίησαν την αγάπη για να αναστηθούν!

-Αχ.......Πόσο πολύ σ'αγαπώ μωράκι μου!!!Πόσο σε θέλω...

Μια αγάπη γεννιέται

Πέρασαν κάποιες μέρες για να κάνω την εμφάνιση μου και πάλι εδώ, αλλά ευτυχώς δεν έχω πλέον πολύ χρόνο...Ο άγγελος μου έχει για μένα πρωταρχική σημασία, και κατ' επέκταση το blog έρχεται μετά από αυτόν. Και πως να μην είναι έτσι αφού αυτός ο άνθρωπος μου έχει αλλάξει στην κυριολεξία την ζωή. Με έχει κάνει να γελάω πολύ, και να δακρύσω από ευτυχία! Κοντεύει να περάσει ένας μήνας μαζί του και γώ νιώθω ότι ακόμη δεν έχω ζήσει τίποτα ...Βρεθήκαμε μαζί 3 γεμάτες ημέρες στην όμορφη Σύρο (παιδιά να πάτε είναι πολύ όμορφο νησί) και πραγματικά έζησα πράγματα που θέλω πολυ να ξαναζήσω μαζί του. Φάγαμε μαζί σε όμορφα ταβερνάκια, περπατήσαμε χέρι-χέρι στα σοκάκια, μα πάνω απ'ολα κάναμε Έ Ρ Ω Τ Α! Πραγματικά νομίζω πως αυτή η σχέση είναι ξεχωριστή όχι μόνο για μας αλλά και για τους γύρω μας. Θεωρώ πως τα συστατικά του Έρωτα + του Έρωτα αρχίζουν να ενώνονται όλο και περισσότερο και να δημιουργούν ''χημικές αντιδράσεις'' όπως εξάρτησης, λατρείας, και φόβου. Φόβου να μην χαθεί όλο αυτό που έχει δημιουργηθεί, αλλά και φόβου να μην πληγωθούμε. Νιώθω ότι θέλω να προσφέρω τόση ευτυχία...Και ειλικρινά ίσως σκέφτεστε ότι θέλω να πάρω το ίδιο. Όχι όμως...Η ανταμοιβή μου είναι η ευτυχία του άλλου. Έχει τύχει αρκετά βράδια που κοιμάμαι με τον άγγελό μου, να ξυπνήσω και απλά να τον κοιτώ την ώρα που κοιμάται. Απλά τότε χαμογελώ και αισθάνομαι τόσο όμορφα αφού βλέπω ότι κοιμάται ήσυχα, γλυκά και ευτυχισμένα, γνωρίζοντας ότι για να είναι έτσι έχω βάλει και εγώ το χεράκι μου... (βέβαια μερικά βράδια βάζω και άλλου το χεράκι μου, αλλά αυτά δεν σας αφορούν...)

Έχω αρχίσει να νιώθω αισθήματα αγάπης πολύ έντονα τις τελευταίες μέρες, και άν για πολλούς είναι νωρίς για κάτι τέτοιο, δεν με απασχολεί. Έχω δώσει υπόσχεση στον εαυτό μου πως θα είμαι απόλυτα ειλικρινής με αυτόν τον άνθρωπο για το τί νιώθω...Αυτή την φορά δεν θα πνίξω τίποτα από αυτά που νιώθω! Και αν για κάποιους το να αγαπάς έναν άνθρωπο σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα ακούγεται κάπως, θα ήθελα να μου απαντήσουν πρώτα γιατί πρέπει να συμβαδίζω με το τι συμβαίνει συνήθως και όχι με το τι νιώθω; Και δεύτερο, γιατί τελικά οι άνθρωποι θέλουν να αγαπούν μετά από πολύ καιρό ενώ απο την άλλη, αγαπούν να μισούν κάποιον απο το πρώτο λεπτό μιάς γνωριμίας; Μήπως η μιζέρια τους έχει κυριεύσει και δεν αφήνουν το αληθινό ψυχικό τους κόσμο να ξεπεταχτεί απο το μέσα τους; Πόσο ανόητοι γίνονται τελικά οι άνθρωποι βάζοντας ως πρόσχημα τις φοβίες τους. Φοβούνται να δώσουν αγάπη γιατί φοβούνται οτι δεν θα πάρουν...Αλλά αυτό δεν είναι αγάπη....Αγάπη είναι να δίνεις χωρίς να ζητάς...Αυτό προσπάθησε να πεί και ο Χριστός στους στενόμυαλους.

Δεν διστάζω λοιπόν να πώ πως αυτή την στιγμή δεν νιώθω μόνο ερωτευμένος, αλλά νιώθω ότι και αγαπώ!!! Θέλω ο θεός να τον βοηθά να είναι καθημερινά καλά, όπου και αν είναι ότι και αν κάνει. Και γώ από την μεριά μου να κάνω ότι είναι δυνατόν για να είναι ευτυχισμένος...Ευχή μου, η αγάπη μου να φτάσει να ξεχειλίσει τόσο πολύ που να μαλακώσει ακόμη και την πιό σκληρή καρδιά που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο...Όπως αντιλαμβάνεστε, για μένα τώρα όλα ξεκινάνε!

Οι μέρες κυλούν γλυκά

Ακόμη μια νύχτα κάθομαι και σκέφτομαι πόσο απότομα μπήκε στην ζωή μου αυτός ο άγγελος, και μου έχει αλλάξει τα πάντα γύρω μου...Όλοι οι δικοί μου άνθρωποι με βλέπουν να μιλώ πολύ διαφορετικά, πολύ πιο αισιόδοξα. Όλα γύρω μου τα βλέπω τόσο όμορφα. Ακόμη και τις καθημερινές δυσκολίες (κυρίως στην δουλειά μου ) τις αντιμετωπίζω με την φράση ''Είμαι ερωτευμένος είμαι χαρούμενος!'' και δεν επιτρέπω σε κανένα να μου χαλάσει όλο αυτό το όμορφο που ζω αυτή την στιγμή! Σε κάθε μου κίνηση ο άγγελος μου είναι μέσα στο μυαλό μου. Ότι και αν κάνω αμέσως σκέφτομαι ''τι να κάνει τώρα..'', έπειτα χαμογελώ και συνεχίζω την δουλειά μου!Φυσικά δεν ξεφεύγω από τους δικούς μου ανθρώπους και συνεργάτες που με ''δουλεύουν' όταν με βλέπουν να χαμογελώ μόνος μου αλλά μου αρέσει. Η θετική ενέργεια που έχω μέσα μου είναι απερίγραπτη! Νιώθω απίστευτη δύναμη και δεν φοβάμαι τίποτα! Η δε δουλειά μου έχει μια ''αδικαιολόγητη'' άνοδο, και όσο αναφορά τις δημιουργικές μου ανησυχίες βρίσκονται στο ζενίθ.
Έχω αλλάξει συνήθειες και τρόπο σκέψης! Πραγματικά είναι στιγμές που βουρκώνω (αλλά είμαι εγωιστής και δεν τα λέω αυτά εύκολα) στην σκέψη ότι υπάρχει στην ζωή μου αυτή η γλυκιά ύπαρξη και είναι 100% αληθινή! Κάποιους αυτό μπορεί να τους τρομάζει, εμένα όμως όχι!!!
Ειλικρινά δεν μπορώ να περιγράψω μέσα από λέξεις αυτό που νιώθω. Ο φίλος μου ο Μ. με βοήθησε σε αυτό και μου έδωσε ένα κομμάτι που πραγματικά τα λέει όλα! Όλα όμως! Το χαρίζω στο μωράκι μου...

Ένα γλυκό ''αχ''

Ώρα 3.00.Μόλις γύρισα από την βόλτα με το αυτοκίνητο με έναν καλό μου φίλο. Για να είμαι ειλικρινής δεν ήθελα να πάω γιατί διέκοψα την επικοινωνία στο τηλέφωνο που είχα με τον άγγελο μου, αλλά απο την άλλη, εντάξει είναι ωραία να κόβεις βόλτες με το αμάξι και να συζητάς. Βέβαια το θέμα είναι να συζητάς και να είναι και το μυαλό σου στην συζήτηση αλλά το δικό μου το μυαλό δεν μπορεί να είναι εκεί!Ήταν στο μωράκι μου...Όπως να το κάνουμε είναι ευθύνη να έχεις ένα μωρό...Έφαγε; Κοιμήθηκε; Σκέφτεται; Είναι όλα καλά; Συνέχεια το μυαλό μου είναι εκεί. Ευτυχώς έχω αφήσει ένα μικρό και άψυχο τιγράκι να προσέχει την κατάσταση και να κάνει παρέα για τις ώρες που εγώ δεν μπορώ να είμαι εκεί...(αν και έμαθα οτι το κακόμοιρο αν είχε στόμα θα έβριζε, αλλά απο την άλλη αυτός είναι ο ρόλος του...Στην τελική υπάρχουν και χειρότερα. Ας μάθει τι κάνει΄ο φίλος του το δεινοσαυράκι και τι τραβάει απο μένα και τότε θα καταλάβει ότι αυτό είναι πιο τυχερό!) Πρώτο αχ λοιπόν...Πάει το χάσαμε!!! Γίναμε πάλι παιδιά!!!(κάτω των 10)

Και πάμε στο δεύτερο αχ...που αφορά το μωρό μου...(λες και τα υπόλοιπα αφορούσαν την κυβέρνηση)
Τι θα κάνω με εσένα; Αστρολογικά λένε οτι γνωριστήκαμε στην χειρότερη περίοδο, με ανάδρομο Ερμή, που προσβάλει πολύ την επικοινωνία, και εγώ επικοινωνώ μαζί σου παρόλα αυτά 1000% !!!Τώρα που μπαίνει και στην ορθή του πορεία δηλαδή θα φτιάξουμε κινητά 100ης γενιάς, όπου θα στέλνουμε sms απ' ευθείας στο μυαλό;Ή γενικότερα θα παρακάμπτουμε τις κεραίες και τα καλώδια;Ε; Και τέλος πάντων τι θα κάνουμε με αυτή την super χημεία μας που, αν συνεχίσει να αντιδρά έτσι θα κάνει έκρηξη αγάπης!!! (που πόσο το θέλω....)

Λοιπόν δεν υπάρχει άλλη λύση....Μένεις έτσι, μένω έτσι και να ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για αρραβωνιάσματα!!! Γιατί εγώ τώρα που σε βρήκα θα σε ''παντρευτώ''!!! Δεν θα σε αφήνω με τίποτα να μου φύγεις!!! Άλλοστε ''για αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου, για να σε συναντήσω.....''

Αχχχχχχ μωράκι μου, Αχ Θεέ μου!!!Είμαι τόσο χαρούμενος....Ευχαριστώ...

Όσο πάει δυναμώνει

Οι μέρες περνούν...Ήδη έχουν περάσει 12 ημέρες αφού γνώρισα τον άγγελο μου, και νομίζω ότι έχουν περάσει μονο 2!!!Νίωθω πώς έχουμε να ζήσουμε τόσα πολλά πράγματα μαζί!Κάθε μέρα το μυαλό μου βρίσκεται εκεί!Ότι και αν κάνω, όπου και αν βρεθώ, ότι και αν πω, μπροστά και πίσω απ' όλα υπάρχει αυτή η γλυκιά φατσούλα να μου χαμογελά! Είναι τόσο όμορφο αυτό....Και το καλύτερο είναι ότι αντί αυτό να υποτονεί ή απλά να σταθεροποιείτε (όπως συχνά μπορεί να συμβαίνει) αντίθετα δυναμώνει και αναρωτιέμαι μέχρι που μπορεί να φτάσει! Αν και μέσα μου ξέρω που θέλω να φτάσει...Γιατί αναγνώστη μου, είμαι παιδί με στόχους και γνωρίζω τι θέλω. Βέβαια και η τύχη έχει τον ρόλο της στην παρούσα φάση.

Εδώ λοιπόν έρχεται εκείνη η 6η αίσθηση που δεν έχει πέσει ποτέ εκτός και μου λέει: Ετοιμάσου...Το πλοίο ξεκίνησε το μαγικό του ταξίδι...Ένα ταξίδι που μοιάζει παραμυθένιο αλλά είναι αληθινό και αναμένετε να μην έχει επιστροφή αφήνοντας πίσω του όλη την μιζέρια της καθημερινότητας που μας περιβάλει...Συνταξιδιώτης σου, ο άγγελός σου...

Τι άλλο λοιπόν καλύτερο μπορεί να θέλει κάποιος μετά την υγεία του;

Ο ''αρχιτέκτονας''

Νιώθω αποψε ότι η ενέργεια που νιώθω μέσα μου είναι τόσο μεγάλη που δεν αντέχω να μην γράψω εδώ!Ο έρωτας που μου χτύπησε την πόρτα περίπου πριν μια εβδομάδα κάθε στιγμή δυναμώνει! Δυναμώνει αυτό το ΄΄Σε θέλω'' το '' σε σκέφτομαι''...

Το ξέρω, το νιώθω, δεν μπήκε στην ζωή μου τυχαία αυτή η ύπαρξη. Μια σειρά απο καθημερινές συμπτώσεις, μια σειρά απο τόσα κοινά σημεία δεν είναι τυχαία! Κάποιοι μπορεί να μιλούν για ενθουσιασμό , φούσκα, οτιδήποτε! Εντάξει δίκιο έχουν να τα λένε...Προσπαθούν να βοηθήσουν και να αποτρέψουν τις εξελίξεις στον ψυχικό κόσμο και των δυο απο μία πιθανή άσχημη τροπή αυτής της γνωριμίας. Αλλά το να συμβαίνει με τις περισσότερες γνωριμίες αυτό δεν σημαίνει οτι μπορεί να συμβεί με όλες!

Εδώ υπάρχουν στοιχεία και αποδείξεις!Εδώ υπάρχουν τα τέλεια ''υλικά'' για να δημιουργηθούν οι καλύτερες βάσεις για ένα ''κτήριο'' που δεν θα μπορεί να το κουνήσουν ούτε 15 ρίχτερ!

Θα μου πέιτε:

'και με ποιον ''αρχιτέκτονα'' πας να χτίσεις; Που θα βρεις καλούς ''μαστόρους''; Πως σου ήρθε τώρα να ''χτίσεις'';Αφού έμενες στο ''ενοίκιο'' και είχες βολευτεί τι θες και μπλέκεις τώρα;'

Και απαντώ:

Η ''ιδέα'' να ''χτίσω'' ήταν κοινή έχει πολύ θέληση και απο τις δύο πλευρές

''Μαστόρους'' έχω τις εμπειρίες μου που μου έμαθαν τόσα

Το ''ενοίκιο'' με κούρασε, και δεν το γουστάρω πλέον

Και ''αρχιτέκτονα'' σε όλο αυτό έχω τον Θεό.

Νομίζω ότι δεν έχω να φοβηθώ τίποτα! Μόνο τον ''Αρχιτέκτονα'' φοβάμαι..που του ζήτησα ένα δείγμα ευτυχίας για λίγο για να πάρω δύναμη και να συνεχίσω να ζω, και Αυτός μου έστειλε έναν άγγελο, συνοδευόμενο με ένα σωρό συμπτώσεις για να μου αποδείξει ότι είναι δώρο απο ψηλά, και όχι κάτι απλό. Σ' ευχαριστώ Θεέ μου!!!Σ'ευχαριστώ άγγελε μου....