Εδώ είμαι

Καλημέρα η καλησπέρα...(όπως το δει κάποιος...)Για πολλούς χάθηκα και τους ανησύχησα αφού δεν έχω δώσει το παρόν μου στο blog. Για αυτό και εγώ αποφάσισα να κάτσω να γράψω 2-3 λέξεις έτσι για να ξέρετε ότι υπάρχω.

Το ''ταξίδι' που ξεκίνησε πριν λίγους μήνες συνεχίζεται(ξέρω ότι αυτό μπορεί και να ξινίσει και κάποιες ξινές ''αδελφές''' ψυχές, αλλά τι να κάνουμε; Ξύδι λέει ο λαός....)

Ένα ταξίδι που έχει κρύο,βροχή,χιόνι,ζέστη,αέρα,λιακάδα..αλλά αυτό δεν με κάνει να είμαι ανήσυχος..αφού αυτά είναι φυσιολογικά στοιχεία ενός τέτοιου ταξιδιού. Προσωπικά πάντως πριν ξεκινήσω πήρα και τα καλοκαιρινά μου , και τα χειμερινά μου και τα προστατευτικά όπως ομπρέλα, κασκόλ, γάντια, κτλ. Αρα δεν έχω να φοβάμαι τίποτα! Άλλωστε η διάθεση μου για να ζήσω όλο αυτο που ζω υπάρχει και μάλιστα μέρα με την μέρα γίνεται και πιο έντονο!!!Ε να το παραδέχομαι ρε παιδιά...Είμαι πολύ ερωτευμένος ακόμη και μετά από αρκετό καιρό. Άλλωστε ο έρωτας αν ξέρεις να βρίσκεις καύσιμα μπορεί να παραμένει αναμμένος για όσο θέλουμε!Αυτά..

Κλείνοντας το post μου εύχομαι να περνάτε όλοι καλά, και να μου επιτρέψετε να αφιερώσω εκεί που πρέπει,ενα στοίχο από τον Γιάννη Πλούταρχο ( ξέρω δεν σου αρέσει, αλλά πρόσεξε τι λέει για να μην απορείς όταν διαφωνούμε γιατί δεν είμαι ανήσυχος) Να είστε όλοι καλά!!!

"Είσαι υπέροχη το ξέρω μου ταιριάζεις

αν και διαφέρουμε λιγάκι στα σημεία

ίσως να είναι και αυτό που με τρελαίνει

και που με κάνει να σου έχω αδυναμία''

Σ' αγαπώ πολύ - πολύ!!!!! :)

Το βασίλειο

3 μήνες και κάτι πέρασαν...Τόσο λίγο, μα και τόσο πολύ!!! Λίγο γιατί 3 μήνες είναι πολύ λίγο μπροστά σε μιά ζωή, μα και 3 μήνες γεμάτο τρυφερότητα, εντάσεις και εξομολογήσεις...Ήρθε λοιπόν η ώρα να κάνω την μεγάλη πρόσκληση...Μια πρόσκληση που δεν έγινε ποτέ σε κανένα άνθρωπο που προσπάθησε ή προσπάθησα να είμαστε μαζί....

Το ''βασίλειο'':

16 χρόνια σχεδίων και θεμελίων, και 10 χρόνια κατασκευής ενός 'βασιλείου'.

Ένα βασίλειο που αρχικά ξεκίνησε να κατασκευάζεται απο άμμο, και γενικά από υλικά που ήταν εύκολα να γκρεμιστούν...Κάθε φορά γκρεμιζόταν από ''σεισμό'' και κάθε φορά ξεκίναγα απο την αρχή. Στεναχωριόμουν μα και πεισμάτωνα και ξαναξεκίναγα το χτίσιμο άμεσα.

Δεν καταλάβαινα όμως πως κάθε φορά που γινόταν αυτό εγώ κέρδιζα εμπειρία για το πως θα ξαναχτιστεί και βέβαια δεν κρύβω πως υπήρχαν και στιγμές που έμενα πραγματικά ''στο δρόμο''!!! Τι άσχημες μέρες και αυτές...

Τώρα το βασίλειο ξαναχτίστηκε!!!Μπήκαν τα πιό γερά υλικά και αυτή την περίοδο μπαίνουν τα χρώματα, και γενικά οι προσωπικές προτιμήσεις...Ο κήπος του είναι καταπράσινος και τα λουλούδια μοσχομυρίζουν!!!Ο πλούτος του πολύς....όλα τα θεμέλια του αλλά και το εσωτερικό του γεμάτο απο χρυσούς ράβδους αγάπης, και τα ψηφιδωτά του από αναπαραστάσεις συμπτώσεων..Πάνω ψηλά ένας τεράστιος σταυρός φτιαγμένος από διαμάντια αφιερωμένο σε Αυτόν, γιατί εκεί τα οφείλω όλα!Ο θρόνος άδειος ακόμη...Αλλά η πρόσκληση μόλις έγινε...

Αυτό το βασίλειο φτιάχτηκε για σένα!!!Ελα να κάτσεις στον θρόνο σου, και μοιράσου μαζί μου, όλα μου τα πλούτη!!!!

Το κτίσμα είναι γερό πλέον και μόνο ένας τρομερός σεισμός θα μπορούσε να το γκρεμίσει! Μην φοβάσαι τίποτα! Είμαι δίπλα σου και θέλω να μείνω για μια ζωή!!!

Ο πλούτος μου: η αγάπη και η θέληση να είμαι δίπλα σου...

Έλα στο βασίλειο μου!!!!Ο θρόνος για σένα φτιάχτηκε!

Σ ' α γ α π ώ τ ό σ ο π ο λ ύ !!!!

Ο θεός να σε προσέχει...

Ο πλούσιος

Πάει σχεδόν ένας μήνας για να γράψω εδώ...Το καλοκαίρι ημερολογιακά τελειώνει όμως μέσα μου δεν έχει φύγει, και θέλω να παραμείνει για πάντα. Όλο αυτό τον καιρό, νιώθω πως έχω ζήσει μοναδικά πράγματα και καλά και κακά...Για τα κακά δεν θέλω να αναφέρω τίποτα...Είμαι απο αυτούς που λέμε ''αισιόδοξος άνθρωπος'' και προσπαθώ να διαγράφω απο το μυαλό μου ότι άσχημο υπάρχει κοιτώντας ένα βήμα παρακάτω για το καλύτερο...

Για να το κάνω αυτό βέβαια χρειάζομαι ενέργεια...Και την ενέργεια αυτή την λαμβάνω συνεχώς απο τον έρωτα και την αγάπη...Είναι μοναδικό και απερίγραφτο που νιώθω μέσα μου... Περίπου 3 μήνες τώρα (και όπως έχω γράψει και σε παλιότερα post μου) συνέχεια δυναμώνει!!!!

Τις τελευταίες μέρες ειδικά νιώθω ότι είμαστε τόσο κοντά....Έχω φτάσει σε σημείο να οδηγώ το αυτοκίνητο, να σκέφτομαι τον άγγελο μου , να νιώθω τον έρωτα να με χαϊδεύει στο στήθος και να εκκρίνεται η αδρεναλίνη! Η καρδιά μου να χτυπά δυνατά, το μυαλό μου να πλημμυρίζει απο τις πιο όμορφες στιγμές που έχω ζήσει μέχρι τώρα, και να βουρκώνω απο ευτυχία!!!

Υπάρχει καλύτερη αίσθηση απο αυτή τελικά;

Νιώθω τόσο ''πλούσιος'' μέσα μου...και είναι πραγματικά η πρώτη μου φορά που είμαι απόλυτα συνειδητοποιημένος για το τι νιώθω...

Είναι στιγμές που θέλω να πώ τόσα πράγματα που νιώθω, αλλά είναι τόσα πολλά που η γλώσσα μπλοκάρει, και προτιμώ να πώ μόνο ''Σ' αγαπώ πολύ'', να κοιτάξω μέσα στα μάτια, και να αγκαλιάσω με όλη μου την δύναμη!!!

Θέλω να είμαστε συνέχεια μαζί, απλά να κοιτώ, και να αγγίζω νιώθοντας την θέρμη του σώματος. Τονίζω ότι είναι πραγματικά η πρώτη μου φορά που τα νιώθω αυτά και δεν θέλω να υπάρξει κανένας αντικαταταστάτης. Θέλω να είναι αυτό που λέμε ''ο εκλεκτός''.

Κλείνοντας θέλω απλά:

1. Nα δώσω την ευχή να νιώσετε και εσείς όλο αυτό το όμορφο που νιώθω και γω,

2. Να ευχαριστήσω θερμά κάποιος ανθρώπους που νομίζω ότι μας έχουν βοηθήσει να είμαστε μαζί με τον άγγελο μου

3.Να ευχαριστήσω το Θεό για αυτό το δώρο που μου έχει χαρίσει

4.Να φωνάξω σε εσένα που πιθανόν θα το διαβάσεις ''Σ"ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!!!

Η ειλικρίνεια του εγώ μου

Τρίτη σήμερα και απόψε το βράδυ με βρίσκει μόνο μου στο σπίτι...Αρκετά εξαντλημένο από την δουλειά , και λίγο στεναχωρημένος με όσα γράφει ο φίλος μου ο Παναγιώτης στο Blog του που διαβάζοντας τα μέσα μου ανάμεικτα κομμάτια άρχισαν να συνθέτουν της σκέψεις του μυαλού μου...Φόβος, αγάπη.

Φόβος για να μην χάσω όλο αυτό το όμορφο που ζώ...

Αγάπη για τον άγγελο μου....

Λίγο μπερδεμένα βέβαια όλα αυτά αλλά πραγματικά έτσι νιώθω...
Γενικότερα όμως δεν θα μπορούσα να πώ ότι είμαι στα καλύτερά μου παρά το 2-1 παραπάνω...
Σκέφτομαι πως καμιά φορά γίνομαι περισσότερο ειλικρινής απο όσο θα έπρεπε...Σήμερα μια παλιά ιστορία μου ''χτύπησε'' για πολλοστή φορά την ''πόρτα'' και παρόλο που δεν άνοιξα πήρε το θάρρος να μπει χωρίς να ρωτήσει...Φυσικά δεν με βρήκε μόνο...Ξέρει ότι δεν είμαι και δεν έχω σκοπό να μείνω αλλά παρόλα αυτά επιμένει...Για κάποιους αυτό μπορεί να είναι κολακευτικό, ή να δίνει απλά επιβεβαίωση, όμως εμένα δεν μου αρέσει!!! Γιατί είναι αισθηματικός αναγκασμός να γυρίσω πίσω γιατί ξέρει ότι δεν πέρασε απλά απο την ζωή μου..Αλλά προφανώς το μικρό της ηλικίας δεν επιτρέπει να φερθεί ώριμα. Αυτό όμως μου είναι αδιάφορο... Χώρια ότι η επιμονή με εκνευρίζει! Για μένα έτσι και αλλιώς είναι μια τελειωμένη ιστορία που δεν γίνεται να έχει επιστροφή...Και το εννοώ!
Το λάθος μου λοιπόν που έκανα σήμερα είναι να αναφέρω όλο το γεγονός στον άγγελο μου... Και λάθος μου επειδή άθελα μου ίσως τον κάνω να ζηλεύει...Απο κεί και πέρα όλα γίνονται μπούμερανγκ για μένα...Και εκεί μπαίνει το ερώτημα: Πρέπει να τα λέμε όλα; Ή πρέπει να κρατάμε πράγματα για εμάς; Και πόσο εύκολο είναι αυτό για μένα αφού για μένα αγάπη σημαίνει τα λέμε όλα (ειλικρίνεια) , τα δίνουμε όλα;

Δεν ξέρω νιώθω μπερδεμένος...Αλλά και απο την άλλη θεωρώ πως η αλήθεια και γενικότερα η ειλικρίνεια είναι κάτι που με χαρακτηρίζει, και δεν θέλω να χάσω αυτό το στοιχείο απο πάνω μου...



..............................................................................

Η ώρα 12+, μάλλον ώρα να τελειώνω με τις φιλοσοφίες μου.... Το αγγελούδι μου δεν έχει πάρει τηλέφωνο να μου πει καληνύχτα και να πω πως το αγαπώ...Θα περιμένω όμως...
Με όλους εσάς σίγουρα τα ξαναλέμε....

Ας αναλύσουμε την αγάπη

Το σημερινό post μου θα είναι λίγο διαφορετικό απο τα άλλα, αφού μετά απο μία συζήτηση με τον άγγελο μου πολλά πιστεύω μου ταράχτηκαν,αλλά δεν άλλαξαν...

Τι σημαίνει τελικά αγάπη;

Πιο συγκεκριμένα εσείς όταν λέτε σε κάποια/ον ''σ 'αγαπώ' τι εννοείτε;

Η άποψή μου:

Για μένα η αγάπη είναι μία λέξη ιερή που δεν μπορώ να την ξεστομίσω απλά για να την πώ. Πρέπει να την νοιώθω!

Θεωρώ πως όταν μια σχέση δύο ανθρώπων έχει ανάμεσα της αγάπη που πηγάζει και απο τους δύο (για να είναι δυνατή), δεν χρειάζεται να υπάρχει φόβος και να μπαίνουν φρένα σε αυτά που λέμε και κάνουμε. Η αγάπη είναι το καλύτερο εφόδιο για να προχωρήσει μία σχέση. Ο έρωτας, το σεξ, και οι συμπάθειες γενικότερα είναι μετά απο αυτή. Όταν η αγάπη μας είναι καθαρή και δεν είναι έμμεση,για παράδειγμα να εξυπηρετήσουμε κάποιους σκοπούς μας όπως ένα όνειρο μας, ή να την χρησιμοποιούμε γιατί καταβάθος αγαπούμε κάτι άλλο όπως το χρήμα, και την καλοπέραση, τότε δεν χρειάζεται τίποτε άλλο!

Τα ''μου είπες, σου είπα, δεν κατάλαβες, δεν κατάλαβα, με νευρίασες, σε νευρίασα, μου την είπες, σου την είπα '' είναι περιττά, και απλά εξυπηρετούν σκοπούς του εαυτού μας όπως για παράδειγμα το να τονώσουμε τον εγωισμό μας, και να νοιώσουμε μια ανόητη ανωτερότητα...Η αληθινή αγάπη δίδεται χωρίς αντάλαγματα. Σε πολύ λίγους είναι έμφυτη, και στους περισσότερους γεννιέται όταν λάβουν ένα μικρό κομμάτι της. Κάποιοι είναι άτυχοι και δεν την γεύονται ποτέ, για να μπορούν και να την δώσουν. Αυτοί πραγματικά είναι οι πραγματικά αξιολύπητοι. Προσωπικά θεωρώ ότι ανήκω στην δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, με την διαφορά, πως όταν λάβω ένα κομμάτι αγάπης αντί να ανταποδώσω με ένα ίδιο ή με ένα απλά μεγαλύτερο της, φτάνω στο σημείο να λέω σ'αγαπώ και να βουρκώνω!!! Αν η αγάπη έχει μονάδα μέτρησης τότε το αφήνω σε εσάς για το πόσο αγαπώ αυτή την στιγμή και που μπορώ να φτάσω. Και αυτή την περίοδο της ζωής μου έτσι αισθάνομαι με τον άγγελο μου...Και έτσι θέλω να μείνει!!!