Η ειλικρίνεια του εγώ μου

Τρίτη σήμερα και απόψε το βράδυ με βρίσκει μόνο μου στο σπίτι...Αρκετά εξαντλημένο από την δουλειά , και λίγο στεναχωρημένος με όσα γράφει ο φίλος μου ο Παναγιώτης στο Blog του που διαβάζοντας τα μέσα μου ανάμεικτα κομμάτια άρχισαν να συνθέτουν της σκέψεις του μυαλού μου...Φόβος, αγάπη.

Φόβος για να μην χάσω όλο αυτό το όμορφο που ζώ...

Αγάπη για τον άγγελο μου....

Λίγο μπερδεμένα βέβαια όλα αυτά αλλά πραγματικά έτσι νιώθω...
Γενικότερα όμως δεν θα μπορούσα να πώ ότι είμαι στα καλύτερά μου παρά το 2-1 παραπάνω...
Σκέφτομαι πως καμιά φορά γίνομαι περισσότερο ειλικρινής απο όσο θα έπρεπε...Σήμερα μια παλιά ιστορία μου ''χτύπησε'' για πολλοστή φορά την ''πόρτα'' και παρόλο που δεν άνοιξα πήρε το θάρρος να μπει χωρίς να ρωτήσει...Φυσικά δεν με βρήκε μόνο...Ξέρει ότι δεν είμαι και δεν έχω σκοπό να μείνω αλλά παρόλα αυτά επιμένει...Για κάποιους αυτό μπορεί να είναι κολακευτικό, ή να δίνει απλά επιβεβαίωση, όμως εμένα δεν μου αρέσει!!! Γιατί είναι αισθηματικός αναγκασμός να γυρίσω πίσω γιατί ξέρει ότι δεν πέρασε απλά απο την ζωή μου..Αλλά προφανώς το μικρό της ηλικίας δεν επιτρέπει να φερθεί ώριμα. Αυτό όμως μου είναι αδιάφορο... Χώρια ότι η επιμονή με εκνευρίζει! Για μένα έτσι και αλλιώς είναι μια τελειωμένη ιστορία που δεν γίνεται να έχει επιστροφή...Και το εννοώ!
Το λάθος μου λοιπόν που έκανα σήμερα είναι να αναφέρω όλο το γεγονός στον άγγελο μου... Και λάθος μου επειδή άθελα μου ίσως τον κάνω να ζηλεύει...Απο κεί και πέρα όλα γίνονται μπούμερανγκ για μένα...Και εκεί μπαίνει το ερώτημα: Πρέπει να τα λέμε όλα; Ή πρέπει να κρατάμε πράγματα για εμάς; Και πόσο εύκολο είναι αυτό για μένα αφού για μένα αγάπη σημαίνει τα λέμε όλα (ειλικρίνεια) , τα δίνουμε όλα;

Δεν ξέρω νιώθω μπερδεμένος...Αλλά και απο την άλλη θεωρώ πως η αλήθεια και γενικότερα η ειλικρίνεια είναι κάτι που με χαρακτηρίζει, και δεν θέλω να χάσω αυτό το στοιχείο απο πάνω μου...



..............................................................................

Η ώρα 12+, μάλλον ώρα να τελειώνω με τις φιλοσοφίες μου.... Το αγγελούδι μου δεν έχει πάρει τηλέφωνο να μου πει καληνύχτα και να πω πως το αγαπώ...Θα περιμένω όμως...
Με όλους εσάς σίγουρα τα ξαναλέμε....

Ας αναλύσουμε την αγάπη

Το σημερινό post μου θα είναι λίγο διαφορετικό απο τα άλλα, αφού μετά απο μία συζήτηση με τον άγγελο μου πολλά πιστεύω μου ταράχτηκαν,αλλά δεν άλλαξαν...

Τι σημαίνει τελικά αγάπη;

Πιο συγκεκριμένα εσείς όταν λέτε σε κάποια/ον ''σ 'αγαπώ' τι εννοείτε;

Η άποψή μου:

Για μένα η αγάπη είναι μία λέξη ιερή που δεν μπορώ να την ξεστομίσω απλά για να την πώ. Πρέπει να την νοιώθω!

Θεωρώ πως όταν μια σχέση δύο ανθρώπων έχει ανάμεσα της αγάπη που πηγάζει και απο τους δύο (για να είναι δυνατή), δεν χρειάζεται να υπάρχει φόβος και να μπαίνουν φρένα σε αυτά που λέμε και κάνουμε. Η αγάπη είναι το καλύτερο εφόδιο για να προχωρήσει μία σχέση. Ο έρωτας, το σεξ, και οι συμπάθειες γενικότερα είναι μετά απο αυτή. Όταν η αγάπη μας είναι καθαρή και δεν είναι έμμεση,για παράδειγμα να εξυπηρετήσουμε κάποιους σκοπούς μας όπως ένα όνειρο μας, ή να την χρησιμοποιούμε γιατί καταβάθος αγαπούμε κάτι άλλο όπως το χρήμα, και την καλοπέραση, τότε δεν χρειάζεται τίποτε άλλο!

Τα ''μου είπες, σου είπα, δεν κατάλαβες, δεν κατάλαβα, με νευρίασες, σε νευρίασα, μου την είπες, σου την είπα '' είναι περιττά, και απλά εξυπηρετούν σκοπούς του εαυτού μας όπως για παράδειγμα το να τονώσουμε τον εγωισμό μας, και να νοιώσουμε μια ανόητη ανωτερότητα...Η αληθινή αγάπη δίδεται χωρίς αντάλαγματα. Σε πολύ λίγους είναι έμφυτη, και στους περισσότερους γεννιέται όταν λάβουν ένα μικρό κομμάτι της. Κάποιοι είναι άτυχοι και δεν την γεύονται ποτέ, για να μπορούν και να την δώσουν. Αυτοί πραγματικά είναι οι πραγματικά αξιολύπητοι. Προσωπικά θεωρώ ότι ανήκω στην δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, με την διαφορά, πως όταν λάβω ένα κομμάτι αγάπης αντί να ανταποδώσω με ένα ίδιο ή με ένα απλά μεγαλύτερο της, φτάνω στο σημείο να λέω σ'αγαπώ και να βουρκώνω!!! Αν η αγάπη έχει μονάδα μέτρησης τότε το αφήνω σε εσάς για το πόσο αγαπώ αυτή την στιγμή και που μπορώ να φτάσω. Και αυτή την περίοδο της ζωής μου έτσι αισθάνομαι με τον άγγελο μου...Και έτσι θέλω να μείνει!!!

Αγάπη,το ισχυρό αντίδοτο

Για ακόμη μιά φορά εδώ...Εδώ στις ''Σκέψεις'' μου...Πάει αρκετές μέρες απο το τελευταίο μου post και απ'οσο είδα στα σχόλια ίσως κάποιοι απο εσάς που σπαταλάτε τον χρόνο σας να διαβάζετε το Blog μου, θέλατε να γράψω και να τα μοιραστώ μαζί σας εδώ και καιρό όλα αυτά που σκέφτομαι κυρίως όταν είμαι μόνος.

Από τον τελευταίο μου post δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Εκτός απο την αγάπη μου για τον άγγελο μου. Αυτή έχει δυναμώσει κατά πολύ, και νιώθω οτι καθημερινά μεγαλώνει κι άλλο! Φυσικά μου αρέσει αυτό...Βέβαια το κακό είναι ότι υπάρχουν στιγμές που με πιάνει ένας τρόμος μήπως ξαφνικά όλα γκρεμιστούν. Μήπως και γίνει κάποια ''στραβή'' και γυρίσουν όλα ανάποδα..Αλλά νομίζω πως και ο ίδιος ο τρόμος την ίδια στιγμή με κάνει να αντιδράσω ώστε να μην συμβεί κάτι τέτοιο...

Απόψε είναι αλήθεια πως δεν είχα και τον καλύτερο διάλογο στο τηλέφωνο με τον άγγελό μου...Ίσως τα άστρα να μην μας ευνοούν όλες τις ημέρες και τις ώρες για να καταλαβαινόμαστε τόσο καλά, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται παρεξηγήσεις...Ίσως να φταίω και γω κάποιες φορές που καθώς στοχεύω να καταλήξω σε κάτι πολύ όμορφο μέσα απο ένα διάλογο, αντί να διαλέγω τον δρόμο τον φωτεινό και καλοδιάβατο, να θολώνει το μυαλό μου και πραγματικά άθελα μου να διαλέγω να περάσω μέσα απο ''πυκνά δάση'' γεμάτο αγκάθια και φυσικά να τραυματίζομαι!Και όλα αυτά για να καταλήξω σε κάτι τόσο απλό, όμορφο, και γλυκό. Αυτό που λέμε σ' αγαπώ, σε θέλω δίπλα μου, μου αρέσεις!!! ' Ίσως και η απέναντι πλευρά άθελα της, αντί να σκέφτεται για το που θέλω να καταλήξω, να καταπιάνεται απο τις πρώτες μου κουβέντες και να αρχίζουν τα λάθος συμπεράσματα για αυτά που θέλω να πω...Βέβαια η αλήθεια είναι πως εκεί το φταίξιμο είναι καθαρά δικό μου, αφού εγώ διαλέγω ''τον δρόμο με τα αγκάθια''. Εκεί όμως χρειάζομαι πραγματικά βοήθεια για να καταφέρω να βγώ απο αυτό τον δρόμο. Εντάξει, δεν γίνεται να την έχω πάντα. Και τότε με πιάνει ο πανικός...Αρχίζω τα κακά σενάρια...''Δεν με καταλαβαίνει, δεν με βοηθά, τι γίνεται τώρα; Αν συνεχιστεί έτσι μπορεί να μαλώσουμε!Θα χωρίσουμε!Θα τον χάσω!!!''

Την ίδια όμως στιγμή μια μικρή φωνή μέσα μου που καλείτε ''αγάπη'' μου λέει γλυκά-γλυκά, "Αφού τον αγαπάς αυτό τον άγγελο, γιατί φοβάσαι; Εγώ δεν είμαι αυτή που έχω σώσει τόσους και τόσους ανθρώπους, εσύ λοιπόν γιατί δεν με χρησιμοποιείς για να διώξεις τα κακά σενάρια για να μην φοβάσαι;'' Βέβαια η απάντηση μου είναι: ''Μα επειδή αγαπώ φοβάμαι...''

Και τότε λαμβάνω την απάντηση: ''Αγάπα εσύ αληθινά, και μην φοβάσαι τίποτα...Τότε μόνο θα πετάξεις τον εγωισμό σου μακρυά και θα δώσεις στον άγγελο σου να καταλάβει ότι η πρόθεσή σου είναι μόνο καλή..Και αυτός αν σ' αγαπά και το αξίζεις θα καταλάβει...Δεν θα σε ειρωνευτεί, δεν θα σε κακολογήσει, δεν θα σκεφτεί πονηρά και αρνητικά...'' Και τότε αφήνομαι στα ίδια μου τα συναισθήματα...Και απλά περιμένω να ακούσω ένα αληθινό γλυκόλογο, και να νιώσω μέσα μου μια αγκαλιά...

Είναι αλήθεια πως για να είναι μαζί δύο άνθρωποι χρειάζονται αλληλοβοήθεια. Μια καλή σχέση χρειάζεται πρώτα δυνατά συναισθήματα, καθόλου εγωισμό, πολύ ειλικρίνεια και υπομονή. Γιατί δυστυχώς η καθημερινότητα μας δεν μας επιτρέπει να είμαστε πάντα χαμογελαστοί και χαρούμενοι με αποτέλεσμα να ''δηλητηριαζόμαστε' απο αυτή, και να μην μπορούμε να είμαστε εκφραστικοί σε αυτά που θέλουμε να πούμε στον άλλον. Ευτυχώς στην δικιά μου περίπτωση έχω ένα πολυ ισχυρό αντίδοτο μαζί μου σε αυτές τις ''δηλητηριάσεις'' που λέγεται ΑΓΆΠΗ και δεν ''καταλαβαίνει'' απο τέτοια πράγματα. Ειδικά αν σκεφτούμε πως κάποιοι χρησιμοποίησαν την αγάπη για να αναστηθούν!

-Αχ.......Πόσο πολύ σ'αγαπώ μωράκι μου!!!Πόσο σε θέλω...

Μια αγάπη γεννιέται

Πέρασαν κάποιες μέρες για να κάνω την εμφάνιση μου και πάλι εδώ, αλλά ευτυχώς δεν έχω πλέον πολύ χρόνο...Ο άγγελος μου έχει για μένα πρωταρχική σημασία, και κατ' επέκταση το blog έρχεται μετά από αυτόν. Και πως να μην είναι έτσι αφού αυτός ο άνθρωπος μου έχει αλλάξει στην κυριολεξία την ζωή. Με έχει κάνει να γελάω πολύ, και να δακρύσω από ευτυχία! Κοντεύει να περάσει ένας μήνας μαζί του και γώ νιώθω ότι ακόμη δεν έχω ζήσει τίποτα ...Βρεθήκαμε μαζί 3 γεμάτες ημέρες στην όμορφη Σύρο (παιδιά να πάτε είναι πολύ όμορφο νησί) και πραγματικά έζησα πράγματα που θέλω πολυ να ξαναζήσω μαζί του. Φάγαμε μαζί σε όμορφα ταβερνάκια, περπατήσαμε χέρι-χέρι στα σοκάκια, μα πάνω απ'ολα κάναμε Έ Ρ Ω Τ Α! Πραγματικά νομίζω πως αυτή η σχέση είναι ξεχωριστή όχι μόνο για μας αλλά και για τους γύρω μας. Θεωρώ πως τα συστατικά του Έρωτα + του Έρωτα αρχίζουν να ενώνονται όλο και περισσότερο και να δημιουργούν ''χημικές αντιδράσεις'' όπως εξάρτησης, λατρείας, και φόβου. Φόβου να μην χαθεί όλο αυτό που έχει δημιουργηθεί, αλλά και φόβου να μην πληγωθούμε. Νιώθω ότι θέλω να προσφέρω τόση ευτυχία...Και ειλικρινά ίσως σκέφτεστε ότι θέλω να πάρω το ίδιο. Όχι όμως...Η ανταμοιβή μου είναι η ευτυχία του άλλου. Έχει τύχει αρκετά βράδια που κοιμάμαι με τον άγγελό μου, να ξυπνήσω και απλά να τον κοιτώ την ώρα που κοιμάται. Απλά τότε χαμογελώ και αισθάνομαι τόσο όμορφα αφού βλέπω ότι κοιμάται ήσυχα, γλυκά και ευτυχισμένα, γνωρίζοντας ότι για να είναι έτσι έχω βάλει και εγώ το χεράκι μου... (βέβαια μερικά βράδια βάζω και άλλου το χεράκι μου, αλλά αυτά δεν σας αφορούν...)

Έχω αρχίσει να νιώθω αισθήματα αγάπης πολύ έντονα τις τελευταίες μέρες, και άν για πολλούς είναι νωρίς για κάτι τέτοιο, δεν με απασχολεί. Έχω δώσει υπόσχεση στον εαυτό μου πως θα είμαι απόλυτα ειλικρινής με αυτόν τον άνθρωπο για το τί νιώθω...Αυτή την φορά δεν θα πνίξω τίποτα από αυτά που νιώθω! Και αν για κάποιους το να αγαπάς έναν άνθρωπο σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα ακούγεται κάπως, θα ήθελα να μου απαντήσουν πρώτα γιατί πρέπει να συμβαδίζω με το τι συμβαίνει συνήθως και όχι με το τι νιώθω; Και δεύτερο, γιατί τελικά οι άνθρωποι θέλουν να αγαπούν μετά από πολύ καιρό ενώ απο την άλλη, αγαπούν να μισούν κάποιον απο το πρώτο λεπτό μιάς γνωριμίας; Μήπως η μιζέρια τους έχει κυριεύσει και δεν αφήνουν το αληθινό ψυχικό τους κόσμο να ξεπεταχτεί απο το μέσα τους; Πόσο ανόητοι γίνονται τελικά οι άνθρωποι βάζοντας ως πρόσχημα τις φοβίες τους. Φοβούνται να δώσουν αγάπη γιατί φοβούνται οτι δεν θα πάρουν...Αλλά αυτό δεν είναι αγάπη....Αγάπη είναι να δίνεις χωρίς να ζητάς...Αυτό προσπάθησε να πεί και ο Χριστός στους στενόμυαλους.

Δεν διστάζω λοιπόν να πώ πως αυτή την στιγμή δεν νιώθω μόνο ερωτευμένος, αλλά νιώθω ότι και αγαπώ!!! Θέλω ο θεός να τον βοηθά να είναι καθημερινά καλά, όπου και αν είναι ότι και αν κάνει. Και γώ από την μεριά μου να κάνω ότι είναι δυνατόν για να είναι ευτυχισμένος...Ευχή μου, η αγάπη μου να φτάσει να ξεχειλίσει τόσο πολύ που να μαλακώσει ακόμη και την πιό σκληρή καρδιά που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο...Όπως αντιλαμβάνεστε, για μένα τώρα όλα ξεκινάνε!

Οι μέρες κυλούν γλυκά

Ακόμη μια νύχτα κάθομαι και σκέφτομαι πόσο απότομα μπήκε στην ζωή μου αυτός ο άγγελος, και μου έχει αλλάξει τα πάντα γύρω μου...Όλοι οι δικοί μου άνθρωποι με βλέπουν να μιλώ πολύ διαφορετικά, πολύ πιο αισιόδοξα. Όλα γύρω μου τα βλέπω τόσο όμορφα. Ακόμη και τις καθημερινές δυσκολίες (κυρίως στην δουλειά μου ) τις αντιμετωπίζω με την φράση ''Είμαι ερωτευμένος είμαι χαρούμενος!'' και δεν επιτρέπω σε κανένα να μου χαλάσει όλο αυτό το όμορφο που ζω αυτή την στιγμή! Σε κάθε μου κίνηση ο άγγελος μου είναι μέσα στο μυαλό μου. Ότι και αν κάνω αμέσως σκέφτομαι ''τι να κάνει τώρα..'', έπειτα χαμογελώ και συνεχίζω την δουλειά μου!Φυσικά δεν ξεφεύγω από τους δικούς μου ανθρώπους και συνεργάτες που με ''δουλεύουν' όταν με βλέπουν να χαμογελώ μόνος μου αλλά μου αρέσει. Η θετική ενέργεια που έχω μέσα μου είναι απερίγραπτη! Νιώθω απίστευτη δύναμη και δεν φοβάμαι τίποτα! Η δε δουλειά μου έχει μια ''αδικαιολόγητη'' άνοδο, και όσο αναφορά τις δημιουργικές μου ανησυχίες βρίσκονται στο ζενίθ.
Έχω αλλάξει συνήθειες και τρόπο σκέψης! Πραγματικά είναι στιγμές που βουρκώνω (αλλά είμαι εγωιστής και δεν τα λέω αυτά εύκολα) στην σκέψη ότι υπάρχει στην ζωή μου αυτή η γλυκιά ύπαρξη και είναι 100% αληθινή! Κάποιους αυτό μπορεί να τους τρομάζει, εμένα όμως όχι!!!
Ειλικρινά δεν μπορώ να περιγράψω μέσα από λέξεις αυτό που νιώθω. Ο φίλος μου ο Μ. με βοήθησε σε αυτό και μου έδωσε ένα κομμάτι που πραγματικά τα λέει όλα! Όλα όμως! Το χαρίζω στο μωράκι μου...