Η μεγάλη επιστροφή...

Ναι ναι...υπάρχω τελικά...σταμάτησα να γράφω αλλά φυσικά δεν σταμάτησα να σκέφτομαι, να παρατηρώ...Ξέρω έχω πολύ καιρό να δώσω την παρουσία μου...Και ναι, σήμερα 1/9/11 αποφάσισα να γράψω.
Πέρασαν τόσοι μήνες και διαπίστωσα σήμερα πόσα πράγματα έχουν αλλάξει γύρω μου. Οι άνθρωποι που με περιβάλλουν πλέον διαφορετικοί, η πόλη που ζώ διαφορετική, η δουλειά μου, όλα τόσα διαφορετικά...Μέσα μου όμως ο ίδιος ο Αλέξανδρος που ήταν πάντα..Τελικά νομίζω ότι έχω κερδίσει ένα μεγάλο στοίχημα με τον ευατό μου...έμεινα στα 25 και μου αρέσει!!!Για την ώρα δεν έχω πολλά να πω, η για να είμαι ειλικρινής επειδή είναι πολλά δεν ξέρω από που να ξεκινήσω...Σίγουρα από τις προσεχείς ημέρες θα έχω αφορμές και έτσι
ελπίζω από δω και πέρα η παρουσία μου να είναι συχνότερη όπως παλιότερα..Καλημέρα σας..

Φωνή''αβύσου''

Είναι στιγμές που προσπαθώ να αντλήσω δύναμη από το πουθενα...Είναι μέρες που ο θεός με λυπάτε και απλοχερα με κάνει να χαμογελω... αλλα για λίγο...Είναι ώρες που το μυαλό μου υποτάσεται στις αδυναμίες αυτής της βρόμικης σάρκας, θολώνει και αρχίζει να κολυμπά στον βούρκο της αδύναμίας μου...Το ποτό που δεν ήθελα να το μυρίζω έχει γίνει ''συμμαχος'' μου σε αυτή την πάλλη καθημερινά.

Ναι το παραδέχομαι...Πάντα φοβόμουν το νερό..Πάντα φοβόμουν να κολυμπισω..και όμως η μοίρα με εκδικείται..Με ''πέταξε'' στον Ωκεανό.Μόνος μου τώρα!''Μα δεν ξέρω κολύμπι'' φωνάζω...Κανείς όμως δεν με ακούει...Και γω κάθε μέρα βουλιάζω..Φωνάζω..Κανεις...όμως...Λογικό δεν είναι? Μόνοι μας ερχόμαστε στην ζωή, μόνοι μας φεύγουμε απο αυτή...τι ειρωνία!

Πόσο κοροιδεύουμε τον εαυτό μας..."για πάντα μαζι'' ψυθυρίζουν κάποιοι μεταξύ τους, και γω γελάω δυνατά, αλλά άνθρωπος και γώ βλεπετε.Μέτά κλαίω...Μήνες τώρα βασανίζομαι.Λίγοι καταλαβαίνουν, και αυτοί όχι γιατι ,με συμπονούν, αλλά γιατί το πέρασαν ή το περνούν, ή φοβούνται ότι θα το περάσουν.Μόνο στην κατηγορία ''κατάρες'' θα μπορούσα να το κατατάξω ολο αυτό...Πόσο μόνος μπορεί να αισθάνεται ένας άνθρωπος??χε χε..Ελάτε να σας πω... :)

Τουλαχιστον έχω καταφέρει κάτι δυνατο.Να δυναμώσω την υποκρισία μου!Με ρώτάνε: "είσαι καλα?'' και γω απάντώ με απίστευτο ψέμα και υποκριτικό ενθουσιασμό:'' ''ναι!!!''Όχι δεν το κάνω γιατί θέλω να σας κοροιδέψω..Το κάνω γιατί δεν θέλω να σας μοιράσώ την παραμικρή αρνητικότητα που μπορώ να μετάδώσω άθελα μου.Και έτσι γίνομαι ένας δραματικός ή και κωμικός ηθοποιός...Συγνώμη για αυτό...

Οι πληγές μου πολλές..Από παιδί τις κουβαλάω και αντί να επουλώνονται,μεγαλώνουν..Και δεν έφτανε μόνο αυτό..Βρέθηκα και κατηγορούμενος για πρώτη φορά στην ζωή μου..Αχ και να ξέρατε όλοι εσείς που τόσο έυκολα μου επισύρατε κατηγοριες πόσο πολύ μου ''χτυπήσατε'' το δικαίωμα της έκφρασης και των απόψεων που με πολύ κόπο έχω προσπαθήσει να κερδίσω..Και ναί εντάξει τα καταφέρατε..Με ''κλείσατε'' στην ''φυλακή ''μου.Κατά τα άλλα ''ευαίσθητοι άνθρωποι'.λένε..Που ναι είστε τελικα, για τον εαυτό σας όμως, όχι για τους γύρω σας.

Μόνο Ένας γνωρίζει την αλήθεια, Αυτός που όταν ξυπνάω, όταν εργάζομαι, , ευτυχώς είναι στο μυαλό μου..Από Αυτόν περιμένω πλέον...Μόνο Αυτός με ξέρει καλά,Μόνο Αυτός μπορεί να βοηθείσει.Και ξέρω...Δεν θα με ξεχάσει..Με δοκιμάζει για ακόμη μια φορά..Αν με ξεχάσει πάει να πει ότι μου άξιζε...Και τότε καλύτερα μην λυπηθεί κανείς...

Επιστροφή

Καλησπερούδια /καλημερούδια....Και ναι υπάρχω...δεν πέθανα..οπό τις 18 Οκτωβρίου έχω απουσίες αλλά δεν έχει σημασία. Πέρασαν 3 γεμάτοι μήνες...Οικονομική Κρίση, δολοφονίες, γιορτές, η γενικότερη εικόνα, και η προσωπική, αγωνίες δίχως τελειωμό απίστευτο άγχος, αρκετή δουλειά μα και έρωτας και αγάπη!!!

Δεν θέλω να γράψω τίποτα το αρνητικό απόψε...Απλά με την αφορμή μια γλυκιάς επετείου είχα την ανάγκη να διαβάσω κάποια παλιά post μου και να ξεχαστώ από τις πολύ δύσκολες μέρες που περνάω επαγγελματικά...

8 ολόκληροι μήνες ολοκληρώνονται σήμερα...8 μήνες με πολλά ''μαθήματα'', αλλά και αναλλοίωτα συναισθήματα...Διαβάζοντας ένα παλιό μου post ''έπεσαν' τα μάτια μου σε μια παράγραφο...

8 Ιουνιου 2008

....''Ειλικρινά νιώθω πολύ τυχερός! Και πως να μην νιώθει κάποιος τυχερός όταν βρίσκετε δίπλα δίπλα με αυτό που του αρέσει, το έχει στην αγκαλιά του, και μοιράζεται μαζί όλη την νύχτα καθώς η καρδιά του χτυπάει δυνατά και το θέλει πρώτα το μυαλό του και μετά το σώμα του...Και όλα αυτά να συμβαίνουν σε μια μικροκοινωνία που το συναίσθημα και ο αγνός έρωτας έχει αρχίσει να αγγίζει το μηδέν. Πόσο χαίρομαι που δεν ανήκω σε αυτή την ωμή ομάδα ανθρώπων...Πόσο χαίρομαι που βρίσκομαι γυμνός στο κρεβάτι και νιώθω την ανάγκη απλά να αγγίζω και μόνο!!Πόσο χαίρομαι που δεν με έχει απασχολήσει καθόλου το σεξ, και νιώθω ότι θέλω να κάνω μόνο Έ Ρ Ω Τ Α!!!''

Αυτά θα έγραφα και σήμερα μετά απο τόσο καιρό...Αυτά νιώθω και σήμερα το ίδιο αναλλοίωτα όπως πριν 8 μήνες διαψεύδοντας επιτέλους κάποια στόματα που έλεγαν (καλοπροαίρετα πάντα) ''Προσγειώσου τώρα που είναι νωρίς γιατί μετά μπορείς να πέσεις απότομα στην γη'' και απαντούσα, ''γνωρίζω πολύ καλά τι λέω και τι κάνω''... Τελικά χαίρομαι πολύ που δεν έπεσα έξω! Χαίρομαι που έλεγα αυτά που πίστευα και ήταν πέρα για πέρα αληθινά....

Δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο σε σένα τον απλό αναγνώστη...

Οι παρακάτω σειρές αφορούν μόνο έναν άνθρωπο που απλά θέλω να του τα γράψω δημοσίως!

Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την βοήθεια που μου προσφέρεις ή και που προσπαθείς να μου προσφέρεις μέσα από την ανάγκη που τα συναισθήματα σου ή καλύτερα η ενέργεια σου προς εμένα σε καλεί να δώσεις!!!

Πραγματικά Σ' αγαπώ πολύ!!! Έχεις γίνει η ζωή μου....Ο θεός να σε προσέχει μάτια μου....

Εδώ είμαι

Καλημέρα η καλησπέρα...(όπως το δει κάποιος...)Για πολλούς χάθηκα και τους ανησύχησα αφού δεν έχω δώσει το παρόν μου στο blog. Για αυτό και εγώ αποφάσισα να κάτσω να γράψω 2-3 λέξεις έτσι για να ξέρετε ότι υπάρχω.

Το ''ταξίδι' που ξεκίνησε πριν λίγους μήνες συνεχίζεται(ξέρω ότι αυτό μπορεί και να ξινίσει και κάποιες ξινές ''αδελφές''' ψυχές, αλλά τι να κάνουμε; Ξύδι λέει ο λαός....)

Ένα ταξίδι που έχει κρύο,βροχή,χιόνι,ζέστη,αέρα,λιακάδα..αλλά αυτό δεν με κάνει να είμαι ανήσυχος..αφού αυτά είναι φυσιολογικά στοιχεία ενός τέτοιου ταξιδιού. Προσωπικά πάντως πριν ξεκινήσω πήρα και τα καλοκαιρινά μου , και τα χειμερινά μου και τα προστατευτικά όπως ομπρέλα, κασκόλ, γάντια, κτλ. Αρα δεν έχω να φοβάμαι τίποτα! Άλλωστε η διάθεση μου για να ζήσω όλο αυτο που ζω υπάρχει και μάλιστα μέρα με την μέρα γίνεται και πιο έντονο!!!Ε να το παραδέχομαι ρε παιδιά...Είμαι πολύ ερωτευμένος ακόμη και μετά από αρκετό καιρό. Άλλωστε ο έρωτας αν ξέρεις να βρίσκεις καύσιμα μπορεί να παραμένει αναμμένος για όσο θέλουμε!Αυτά..

Κλείνοντας το post μου εύχομαι να περνάτε όλοι καλά, και να μου επιτρέψετε να αφιερώσω εκεί που πρέπει,ενα στοίχο από τον Γιάννη Πλούταρχο ( ξέρω δεν σου αρέσει, αλλά πρόσεξε τι λέει για να μην απορείς όταν διαφωνούμε γιατί δεν είμαι ανήσυχος) Να είστε όλοι καλά!!!

"Είσαι υπέροχη το ξέρω μου ταιριάζεις

αν και διαφέρουμε λιγάκι στα σημεία

ίσως να είναι και αυτό που με τρελαίνει

και που με κάνει να σου έχω αδυναμία''

Σ' αγαπώ πολύ - πολύ!!!!! :)

Το βασίλειο

3 μήνες και κάτι πέρασαν...Τόσο λίγο, μα και τόσο πολύ!!! Λίγο γιατί 3 μήνες είναι πολύ λίγο μπροστά σε μιά ζωή, μα και 3 μήνες γεμάτο τρυφερότητα, εντάσεις και εξομολογήσεις...Ήρθε λοιπόν η ώρα να κάνω την μεγάλη πρόσκληση...Μια πρόσκληση που δεν έγινε ποτέ σε κανένα άνθρωπο που προσπάθησε ή προσπάθησα να είμαστε μαζί....

Το ''βασίλειο'':

16 χρόνια σχεδίων και θεμελίων, και 10 χρόνια κατασκευής ενός 'βασιλείου'.

Ένα βασίλειο που αρχικά ξεκίνησε να κατασκευάζεται απο άμμο, και γενικά από υλικά που ήταν εύκολα να γκρεμιστούν...Κάθε φορά γκρεμιζόταν από ''σεισμό'' και κάθε φορά ξεκίναγα απο την αρχή. Στεναχωριόμουν μα και πεισμάτωνα και ξαναξεκίναγα το χτίσιμο άμεσα.

Δεν καταλάβαινα όμως πως κάθε φορά που γινόταν αυτό εγώ κέρδιζα εμπειρία για το πως θα ξαναχτιστεί και βέβαια δεν κρύβω πως υπήρχαν και στιγμές που έμενα πραγματικά ''στο δρόμο''!!! Τι άσχημες μέρες και αυτές...

Τώρα το βασίλειο ξαναχτίστηκε!!!Μπήκαν τα πιό γερά υλικά και αυτή την περίοδο μπαίνουν τα χρώματα, και γενικά οι προσωπικές προτιμήσεις...Ο κήπος του είναι καταπράσινος και τα λουλούδια μοσχομυρίζουν!!!Ο πλούτος του πολύς....όλα τα θεμέλια του αλλά και το εσωτερικό του γεμάτο απο χρυσούς ράβδους αγάπης, και τα ψηφιδωτά του από αναπαραστάσεις συμπτώσεων..Πάνω ψηλά ένας τεράστιος σταυρός φτιαγμένος από διαμάντια αφιερωμένο σε Αυτόν, γιατί εκεί τα οφείλω όλα!Ο θρόνος άδειος ακόμη...Αλλά η πρόσκληση μόλις έγινε...

Αυτό το βασίλειο φτιάχτηκε για σένα!!!Ελα να κάτσεις στον θρόνο σου, και μοιράσου μαζί μου, όλα μου τα πλούτη!!!!

Το κτίσμα είναι γερό πλέον και μόνο ένας τρομερός σεισμός θα μπορούσε να το γκρεμίσει! Μην φοβάσαι τίποτα! Είμαι δίπλα σου και θέλω να μείνω για μια ζωή!!!

Ο πλούτος μου: η αγάπη και η θέληση να είμαι δίπλα σου...

Έλα στο βασίλειο μου!!!!Ο θρόνος για σένα φτιάχτηκε!

Σ ' α γ α π ώ τ ό σ ο π ο λ ύ !!!!

Ο θεός να σε προσέχει...