Οι σκέψεις μου είναι σαν το νερό που κυλά , όπως και ένα ποτάμι.Συναντούν δίαφορα τοπία,πολλά εμπόδια και κάπου καταλήγουν.Καμία φορά κάποιοι προσπαθούν να τις 'μολύνουν' μα τελικά συνεχίζουν να κυλούν καθαρές μέσα στο μυαλό μου.Κάποια δείγματα απο αυτές είναι εδώ γραμμένες.Σας προσκαλώ να τις ''πιείτε'' οπως θα πίνατε ένα ποτήρι νερό.Άλλωστε νομίζω πως είναι πόσιμες...:-)

Το cd της εβδομάδας

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

Τι θα γίνει σε αυτό τον τόπο...?


Φίλοι μου και μη, όλοι μας ζούμε αυτές τις μέρες μια απίστευτη αγωνία...Οι περισσότεροι δεν είναι καλά ψυχολογικά και δεν ξέρουν τον πραγματικό λόγο.. όλοι δέχονται οικονομικές πιέσεις και αυτό δεν έχει τέλος...Και σιγά να μη είχε...Αφού αυτό δεν συμφέρει κυβερνητικούς, τροοικανούς και μεγαλοεπενδυτές..Και λόγος είναι απλός..Κουμαντάρουν μέσω της ψυχολογίας το χρήμα, και ανεβοκατεβάζουν τους χρηματιστηριακούς δείκτες όπως τους βολεύει.. όμως όλο αυτό θα πρέπει να πάρει ένα τέλος...Λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν το τρόπο..και πολλοί λιγότεροι αυτοί που θα τον υποστηρίξουν
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...Το κακό ξεκίνησε από τον νεοπλουτισμό και την ασχετοσύνη του κόσμου...Όλοι θέλησαν να γίνουν επιχειρηματίες χωρίς να δουλεύουν οι ίδιοι. όλοι θέλησαν να κάνουν δική τους επιχείρηση χωρίς να υπάρχει ένα επιχειρηματικό πλάνο στο 90 % αυτών. όλοι κοίταξαν να κάνουν περιουσία μέσω των ενοικίων μέσα από τα ''κοτέτσια'' που είχαν. Βέβαια δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό κανένας από τους κυβερνητικούς (Έλληνες & Ευρωπαίους ) δεν βρέθηκε για να το σταματήσει. Αλλά πέρα από αυτό ας μην βγάζουμε και την ουρά μας απέξω πέρα από το πόσο λίγο ή πολύ φταίμε...Τα αποτελέσματα τα βλέπετε...Το ένα μαγαζί μετά το άλλο να κλείνει...Για το δημόσιο δεν θα κάνω καμία αναφορά γιατί όλοι μας ξέρουμε την αλήθεια. Οπότε αν θεωρήσουμε ότι έχουμε 2 κάστρα αυτό των ιδιωτών και αυτό των δημοσίου βλέπουμε ότι ήταν και τα δύο αθωράκιστα..Αποτέλεσμα?όλα προς τα κάτω..Και πάμε τώρα στην λύση..
Φίλοι μου είναι ευνόητο ακόμη και για τον πιο χαζό σε αυτό τον πλανήτη ότι για να στρώσουν τα πράγματα αν δεν γίνει μια έκρηξη δεν πρόκειται να στρώσουν...Και έκρηξη = χρεοκοπία.
Πολλοί πιστεύουν ότι σκοπός της τρόικας είναι να μας τα πάρουν όλα...Πιστέψτε με..είναι λάθος..Σκοπός τους είναι να μην μολυνθούν και αρρωστήσουν οι μεγάλες οικονομίες του κόσμου κυρίως σε ιδιωτικό επίπεδο!(όσοι είναι γνώστες ξέρουν τι σημαίνει ενεργοποίηση των CDS _Και αυτό για να τα αποφύγουν είναι απλό. Δεν θέλουν μία ανακοινώσιμη χρεωκοπία αλλά μία ελεγχόμενη.όσα βλέπουμε κάθε μέρα όπως καθυστερήσεις καταβολής δόσεων δανείου προς το κράτος καθώς και επιβολή φόρων και τελών βασίζεται πάνω σε αυτό το σχέδιο. Άρα που καταλήγουμε? Στο ότι έχουμε χρεοκοπήσει.Μην αναχώνεστε όμως τόσο στην ιδέα...Άλλωστε η ιστορία λέει ότι κάθε παρακμή έχει και μια ακμή ή αλλιώς ότι κατεβαίνει ανεβαίνει..Το θέμα όμως είναι ο τρόπος.
Θα πρέπει να έχετε υπόψιν σας ότι κάθε φορά που γίνεται μια απεργία και μια φασαρία πολλοί από τους έξυπνους πολιτικούς-κυβερνητικούς χαίρονται. Γιατί αυτό που θέλουν είναι τόσο απλό. Μια οικουμενική κυβέρνηση. Καιλόγος που δεν έγινε άμεσα αυτό ήταν για να δοκιμαστεί πρώτα το σχέδιο ότι πάει προς χρεωκοπία και μετά να γίνει σωστά και κλιμακωτά. Γιατί για φανταστείτε να έβγαινε κάποιος πολιτικός που να το παίζει παλικάρι και να ανακοίνωνε χρεωκοπία τι θα γινόταν την άλλη μέρα στον υπόλοιπο κόσμο εκτός Ελλάδας με επίκεντρο την Ευρώπη!!
Επομένως τώρα που έχουν πάρει τα πράγματα τον δρόμο τους κρατήστε την ψυχραιμία σας, μην πανικοβάλλεστε, σφίξτε τα δόντια σας και παρακολουθήστε..
Τις προσεχείς μέρες-μήνες πιθανόν θα κηρυχτούν εκλογές. Ότι και να γίνει θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να γίνει ''οικουμενική'' κυβέρνηση και αυτό είναι πονοκέφαλος φυσικά για τους κυβερνώντες γιατί είναι δύσκολος ο τρόπος (βλέπετε με απλή πρόταση δεν έγινε δεκτό στο παρελθόν). Όταν γίνει αυτό θα αρχίσουν και άλλα ακόμη σκληρότερα μέτρα...Στόχος τους είναι να γίνει μείωση των εισοδημάτων !!!!Αυτό θα το πετύχουν με πραγματική μείωση μισθών, αλυσιδωτές αυξήσεις σε όλα τα προϊόντα, και σκληρούς φόρους.Όταν το φτάσουν εκεί, τότε θα είναι έτοιμα όλα να γίνει και η χρεωκοπία ή αλλιώς κούρεμα όπως λένε...(Πόσο λίγο ή πολύ ,ακέραια ή κλιμακωτά αυτό θα το δούμε). Ποιος θα την πληρώσει την νύφη?Οι τράπεζες...Και πως θα το αντέξουν?με συγχωνεύσεις και χρήμα από τις δυνατές οικονομίες των κρατών. Μόλις γίνουν αυτά θα έχουμε πετύχει κάτι...
1.Θα μπορεί το δημόσιο χρέος να είναι βιώσιμο
2.Η απίστευτη ξεφτίλα στις τιμές θα δημιουργήσει απίστευτες ευκαιρίες επενδύσεων από πλευράς ξένων επενδυτών
3.Ίσως να μπορούμε να ονειρευτούμε ξανά!
Για να γίνει αυτό όμως πρέπει να χρεοκοπήσουμε. (Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα χαθούν οπωσδήποτε καταθέσεις κτλ.).
Επομένως αυτό που πρέπει να κάνει ο καθένας μας είναι να προετοιμάζετε
Περιορίστε τα έξοδα σας!Και για να γίνει αυτό περιορίστε τις ανάγκες σας. Κινητά, αυτοκίνητα, μεγάλα σπίτια ακριβά ρούχα και κυρίως το απαραίτητο φαγητό!!!(γιατί στην Ελλάδα το 80% των Ελλήνων ψωνίζει τα 3πλασια απ ότι χρειάζεται με αποτέλεσμα να καταλήγουν στα σκουπίδια...)
Φροντίστε λοιπόν τα έξοδά σας να είναι 2 φορές κάτω από τα έσοδα. Ξέρω είναι δύσκολο. Αλλά θα το πω απλά! Κόψτε το σβέρκο σας για να γίνει! Πάντα υπάρχει λύση Ο καθένας μας ξέρει.(άλλοι συγκατοικούν άλλοι αλλάζουν τόπο, πουλάνε το αυτοκίνητο, κόβουν το τσιγάρο κτλ)
Όταν περιοριστούν λοιπόν οι ανάγκες μας τότε θα είμαστε έτοιμοι να ''υποδεχτούμε'' την χρεοκοπία. Αυτό θα κρατήσει από 6 -1 χρόνο..Έπειτα θα υπάρξει μια ηρεμία για μια περίοδο 6-1 έτους και έπειτα θα υπάρξει μια ανοδική πορεία της δημόσιας αλλά και ''ιδιωτικής'' οικονομίας που θα τρίβουμε τα μάτια μας!!!
Επομένως τι χρειαζόμαστε??
1.Πίστη στον Θεό για να μας το ανταποδίδει με υπομονή και κυρίως υγεία
2.Σχέδιο διατήρησης της προσωπικής μας οικονομικής ύπαρξης μας σε αυτό τον τόπο.
Αυτό που εγώ εύχομαι να αποκομίσουμε από αυτή την κρίση είναι να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι μέσα μας και να πάψουμε να πιστεύουμε στα υλικά αγαθά. Γιατί αυτό που διδασκόμαστε καθημερινά είναι ότι η ύλη είναι ύλη και δεν μας ανήκει!είναι δανική μας δίδεται μας ζητείτε ανά πάσα στιγμή να την επιστρέψουμε!Αυτό που δεν μπορεί κανείς να μας πάρει είναι η καλοσύνη και η ανθρωπιά!
Επομένως αγαπήστε και αγαπηθείτε...Όλα τα άλλα έχουν πάρει τον δρόμο τους και θα γίνουν. Μην αναλώνεστε με τα λεφτά..Θα μας τα πάρουν, και θα μας τα ξαναδώσουν, και θα μας τα ξαναπάρουν....και ξανά..Έτσι γινόταν πάντα, έτσι θα συνεχίσει να γίνεται....
Εσείς τι σκοπεύετε λοιπόν να κάνετε?Να ''ζήσετε'' η να σας ''πεθάνουν'' τα σχέδια τους?

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Η μεγάλη επιστροφή...

Ναι ναι...υπάρχω τελικά...σταμάτησα να γράφω αλλά φυσικά δεν σταμάτησα να σκέφτομαι, να παρατηρώ...Ξέρω έχω πολύ καιρό να δώσω την παρουσία μου...Και ναι, σήμερα 1/9/11 αποφάσισα να γράψω.
Πέρασαν τόσοι μήνες και διαπίστωσα σήμερα πόσα πράγματα έχουν αλλάξει γύρω μου. Οι άνθρωποι που με περιβάλλουν πλέον διαφορετικοί, η πόλη που ζώ διαφορετική, η δουλειά μου, όλα τόσα διαφορετικά...Μέσα μου όμως ο ίδιος ο Αλέξανδρος που ήταν πάντα..Τελικά νομίζω ότι έχω κερδίσει ένα μεγάλο στοίχημα με τον ευατό μου...έμεινα στα 25 και μου αρέσει!!!Για την ώρα δεν έχω πολλά να πω, η για να είμαι ειλικρινής επειδή είναι πολλά δεν ξέρω από που να ξεκινήσω...Σίγουρα από τις προσεχείς ημέρες θα έχω αφορμές και έτσι
ελπίζω από δω και πέρα η παρουσία μου να είναι συχνότερη όπως παλιότερα..Καλημέρα σας..

Παρασκευή 1 Απριλίου 2011

Φωνή''αβύσου''

Είναι στιγμές που προσπαθώ να αντλήσω δύναμη από το πουθενα...Είναι μέρες που ο θεός με λυπάτε και απλοχερα με κάνει να χαμογελω... αλλα για λίγο...Είναι ώρες που το μυαλό μου υποτάσεται στις αδυναμίες αυτής της βρόμικης σάρκας, θολώνει και αρχίζει να κολυμπά στον βούρκο της αδύναμίας μου...Το ποτό που δεν ήθελα να το μυρίζω έχει γίνει ''συμμαχος'' μου σε αυτή την πάλλη καθημερινά.

Ναι το παραδέχομαι...Πάντα φοβόμουν το νερό..Πάντα φοβόμουν να κολυμπισω..και όμως η μοίρα με εκδικείται..Με ''πέταξε'' στον Ωκεανό.Μόνος μου τώρα!''Μα δεν ξέρω κολύμπι'' φωνάζω...Κανείς όμως δεν με ακούει...Και γω κάθε μέρα βουλιάζω..Φωνάζω..Κανεις...όμως...Λογικό δεν είναι? Μόνοι μας ερχόμαστε στην ζωή, μόνοι μας φεύγουμε απο αυτή...τι ειρωνία!

Πόσο κοροιδεύουμε τον εαυτό μας..."για πάντα μαζι'' ψυθυρίζουν κάποιοι μεταξύ τους, και γω γελάω δυνατά, αλλά άνθρωπος και γώ βλεπετε.Μέτά κλαίω...Μήνες τώρα βασανίζομαι.Λίγοι καταλαβαίνουν, και αυτοί όχι γιατι ,με συμπονούν, αλλά γιατί το πέρασαν ή το περνούν, ή φοβούνται ότι θα το περάσουν.Μόνο στην κατηγορία ''κατάρες'' θα μπορούσα να το κατατάξω ολο αυτό...Πόσο μόνος μπορεί να αισθάνεται ένας άνθρωπος??χε χε..Ελάτε να σας πω... :)

Τουλαχιστον έχω καταφέρει κάτι δυνατο.Να δυναμώσω την υποκρισία μου!Με ρώτάνε: "είσαι καλα?'' και γω απάντώ με απίστευτο ψέμα και υποκριτικό ενθουσιασμό:'' ''ναι!!!''Όχι δεν το κάνω γιατί θέλω να σας κοροιδέψω..Το κάνω γιατί δεν θέλω να σας μοιράσώ την παραμικρή αρνητικότητα που μπορώ να μετάδώσω άθελα μου.Και έτσι γίνομαι ένας δραματικός ή και κωμικός ηθοποιός...Συγνώμη για αυτό...

Οι πληγές μου πολλές..Από παιδί τις κουβαλάω και αντί να επουλώνονται,μεγαλώνουν..Και δεν έφτανε μόνο αυτό..Βρέθηκα και κατηγορούμενος για πρώτη φορά στην ζωή μου..Αχ και να ξέρατε όλοι εσείς που τόσο έυκολα μου επισύρατε κατηγοριες πόσο πολύ μου ''χτυπήσατε'' το δικαίωμα της έκφρασης και των απόψεων που με πολύ κόπο έχω προσπαθήσει να κερδίσω..Και ναί εντάξει τα καταφέρατε..Με ''κλείσατε'' στην ''φυλακή ''μου.Κατά τα άλλα ''ευαίσθητοι άνθρωποι'.λένε..Που ναι είστε τελικα, για τον εαυτό σας όμως, όχι για τους γύρω σας.

Μόνο Ένας γνωρίζει την αλήθεια, Αυτός που όταν ξυπνάω, όταν εργάζομαι, , ευτυχώς είναι στο μυαλό μου..Από Αυτόν περιμένω πλέον...Μόνο Αυτός με ξέρει καλά,Μόνο Αυτός μπορεί να βοηθείσει.Και ξέρω...Δεν θα με ξεχάσει..Με δοκιμάζει για ακόμη μια φορά..Αν με ξεχάσει πάει να πει ότι μου άξιζε...Και τότε καλύτερα μην λυπηθεί κανείς...

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009

Επιστροφή


Καλησπερούδια /καλημερούδια....Και ναι υπάρχω...δεν πέθανα..οπό τις 18 Οκτωβρίου έχω απουσίες αλλά δεν έχει σημασία. Πέρασαν 3 γεμάτοι μήνες...Οικονομική Κρίση, δολοφονίες, γιορτές, η γενικότερη εικόνα, και η προσωπική, αγωνίες δίχως τελειωμό απίστευτο άγχος, αρκετή δουλειά μα και έρωτας και αγάπη!!!


Δεν θέλω να γράψω τίποτα το αρνητικό απόψε...Απλά με την αφορμή μια γλυκιάς επετείου είχα την ανάγκη να διαβάσω κάποια παλιά post μου και να ξεχαστώ από τις πολύ δύσκολες μέρες που περνάω επαγγελματικά...


8 ολόκληροι μήνες ολοκληρώνονται σήμερα...8 μήνες με πολλά ''μαθήματα'', αλλά και αναλλοίωτα συναισθήματα...Διαβάζοντας ένα παλιό μου post ''έπεσαν' τα μάτια μου σε μια παράγραφο...


8 Ιουνιου 2008


....''Ειλικρινά νιώθω πολύ τυχερός! Και πως να μην νιώθει κάποιος τυχερός όταν βρίσκετε δίπλα δίπλα με αυτό που του αρέσει, το έχει στην αγκαλιά του, και μοιράζεται μαζί όλη την νύχτα καθώς η καρδιά του χτυπάει δυνατά και το θέλει πρώτα το μυαλό του και μετά το σώμα του...Και όλα αυτά να συμβαίνουν σε μια μικροκοινωνία που το συναίσθημα και ο αγνός έρωτας έχει αρχίσει να αγγίζει το μηδέν. Πόσο χαίρομαι που δεν ανήκω σε αυτή την ωμή ομάδα ανθρώπων...Πόσο χαίρομαι που βρίσκομαι γυμνός στο κρεβάτι και νιώθω την ανάγκη απλά να αγγίζω και μόνο!!Πόσο χαίρομαι που δεν με έχει απασχολήσει καθόλου το σεξ, και νιώθω ότι θέλω να κάνω μόνο Έ Ρ Ω Τ Α!!!''



Αυτά θα έγραφα και σήμερα μετά απο τόσο καιρό...Αυτά νιώθω και σήμερα το ίδιο αναλλοίωτα όπως πριν 8 μήνες διαψεύδοντας επιτέλους κάποια στόματα που έλεγαν (καλοπροαίρετα πάντα) ''Προσγειώσου τώρα που είναι νωρίς γιατί μετά μπορείς να πέσεις απότομα στην γη'' και απαντούσα, ''γνωρίζω πολύ καλά τι λέω και τι κάνω''... Τελικά χαίρομαι πολύ που δεν έπεσα έξω! Χαίρομαι που έλεγα αυτά που πίστευα και ήταν πέρα για πέρα αληθινά....


Δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο σε σένα τον απλό αναγνώστη...

Οι παρακάτω σειρές αφορούν μόνο έναν άνθρωπο που απλά θέλω να του τα γράψω δημοσίως!

Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την βοήθεια που μου προσφέρεις ή και που προσπαθείς να μου προσφέρεις μέσα από την ανάγκη που τα συναισθήματα σου ή καλύτερα η ενέργεια σου προς εμένα σε καλεί να δώσεις!!!


Πραγματικά Σ' αγαπώ πολύ!!! Έχεις γίνει η ζωή μου....Ο θεός να σε προσέχει μάτια μου....


Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008

Εδώ είμαι


Καλημέρα η καλησπέρα...(όπως το δει κάποιος...)Για πολλούς χάθηκα και τους ανησύχησα αφού δεν έχω δώσει το παρόν μου στο blog. Για αυτό και εγώ αποφάσισα να κάτσω να γράψω 2-3 λέξεις έτσι για να ξέρετε ότι υπάρχω.

Το ''ταξίδι' που ξεκίνησε πριν λίγους μήνες συνεχίζεται(ξέρω ότι αυτό μπορεί και να ξινίσει και κάποιες ξινές ''αδελφές''' ψυχές, αλλά τι να κάνουμε; Ξύδι λέει ο λαός....)

Ένα ταξίδι που έχει κρύο,βροχή,χιόνι,ζέστη,αέρα,λιακάδα..αλλά αυτό δεν με κάνει να είμαι ανήσυχος..αφού αυτά είναι φυσιολογικά στοιχεία ενός τέτοιου ταξιδιού. Προσωπικά πάντως πριν ξεκινήσω πήρα και τα καλοκαιρινά μου , και τα χειμερινά μου και τα προστατευτικά όπως ομπρέλα, κασκόλ, γάντια, κτλ. Αρα δεν έχω να φοβάμαι τίποτα! Άλλωστε η διάθεση μου για να ζήσω όλο αυτο που ζω υπάρχει και μάλιστα μέρα με την μέρα γίνεται και πιο έντονο!!!Ε να το παραδέχομαι ρε παιδιά...Είμαι πολύ ερωτευμένος ακόμη και μετά από αρκετό καιρό. Άλλωστε ο έρωτας αν ξέρεις να βρίσκεις καύσιμα μπορεί να παραμένει αναμμένος για όσο θέλουμε!Αυτά..

Κλείνοντας το post μου εύχομαι να περνάτε όλοι καλά, και να μου επιτρέψετε να αφιερώσω εκεί που πρέπει,ενα στοίχο από τον Γιάννη Πλούταρχο ( ξέρω δεν σου αρέσει, αλλά πρόσεξε τι λέει για να μην απορείς όταν διαφωνούμε γιατί δεν είμαι ανήσυχος) Να είστε όλοι καλά!!!



"Είσαι υπέροχη το ξέρω μου ταιριάζεις

αν και διαφέρουμε λιγάκι στα σημεία

ίσως να είναι και αυτό που με τρελαίνει

και που με κάνει να σου έχω αδυναμία''


Σ' αγαπώ πολύ - πολύ!!!!! :)